Το αν έχει δίκιο ή άδικο ο Michael O’Leary όταν απειλεί ότι από τον Οκτώβριο «χαιρετά» το αεροδρόμιο “Μακεδονία”, είναι η μία πλευρά της υπόθεσης. Το αν οι χρεώσεις της Fraport είναι πράγματι ακριβές ή αν η Ryanair απλώς πιέζει για καλύτερους όρους, είναι επίσης ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Η ουσία, όμως, είναι αλλού: ο sui generis Ιρλανδός επιχειρηματίας δεν περιορίζεται σε δηλώσεις. Κλείνει βάσεις, μεταφέρει αεροσκάφη, κόβει δρομολόγια και κατευθύνει τη χωρητικότητα εκεί όπου το κόστος είναι χαμηλότερο και οι αποδόσεις υψηλότερες.
Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα η διοίκηση της low cost αεροπορικής ανακοίνωσε ότι κλείνει τη βάση της στο Βερολίνο, στο Flughafen Berlin Brandenburg “Willy Brandt”, από τις 24 Οκτωβρίου 2026. Η απόφαση αφορά επτά θέσεις αεροσκαφών και οδηγεί σε μείωση κατά 50% των πτήσεων που εκτελεί η Ryanair από και προς τη γερμανική πρωτεύουσα. Δεν πρόκειται για μια απλή προσαρμογή δρομολογίων, αλλά για ξεκάθαρη μεταφορά χωρητικότητας προς αεροδρόμια και χώρες που προσφέρουν χαμηλότερο κόστος.
Την ίδια ώρα, ο O’Leary επενδύει 400 εκατ. δολάρια στην Αλβανία, ανεβάζοντας σε τέσσερα τα αεροσκάφη που θα σταθμεύουν στο αεροδρόμιο των Τιράνων, “Nënë Tereza”. Η Ryanair δεν κρύβει το γιατί: η αλβανική πλευρά προσφέρει περιβάλλον μηδενικών αεροπορικών φόρων και χαμηλότερου κόστους. Με άλλα λόγια, η εταιρεία κάνει αυτό που έκανε πάντα: συγκρίνει αγορές, πιέζει κυβερνήσεις και διαχειριστές αεροδρομίων, κόβει από εκεί όπου δεν της βγαίνει ο λογαριασμός και ενισχύει εκεί όπου το περιθώριο κέρδους είναι μεγαλύτερο.
Η χρηματιστηριακή αγορά δείχνει να επιβραβεύει αυτή τη στρατηγική. Η μετοχή της Ryanair ενισχύθηκε κατά 8,14%, στα 58,7 δολάρια, δείχνοντας ότι οι επενδυτές της Wall Street διαβάζουν θετικά την πειθαρχία στο κόστος και τις επιθετικές κινήσεις αναδιάρθρωσης. Σε μια εταιρεία που αποτιμάται κοντά στα 29 δισ. δολάρια και όπου ο O’Leary ελέγχει περίπου το 4% της Ryanair Holdings, κάθε μονάδα μείωσης κόστους μεταφράζεται σε υπεραξία, περιθώριο και χρηματιστηριακή επιβράβευση.
Αυτό είναι και το πραγματικό μήνυμα πίσω από τις απειλές για το “Μακεδονία”. Ο O’Leary δεν λειτουργεί ως τουριστικός εταίρος μιας περιοχής, αλλά ως manager εισηγμένης εταιρείας που κυνηγά αποδόσεις. Αν ένα αεροδρόμιο θεωρείται ακριβό, η Ryanair θα το πιέσει. Αν δεν πετύχει τους όρους που θέλει, θα μειώσει δρομολόγια ή θα μετακινήσει αεροσκάφη. Και αν η αγορά επιβραβεύει αυτές τις κινήσεις, τότε η εταιρεία έχει κάθε λόγο να συνεχίσει στην ίδια γραμμή.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο αν οι χρεώσεις της Fraport είναι υψηλές ή αν η Ryanair παίζει σκληρό διαπραγματευτικό παιχνίδι. Το ερώτημα είναι αν το “Μακεδονία” και συνολικά ο τουρισμός της Βόρειας Ελλάδας μπορούν να αντέξουν το ενδεχόμενο να πληρώσουν τον λογαριασμό μιας ευρωπαϊκής αναδιάταξης δρομολογίων, στην οποία η Ryanair κοιτάζει αποκλειστικά το κόστος.
Άλλωστε, η μετοχή της Ryanair παραμένει μία από τις «βαριές» του ευρωπαϊκού αεροπορικού ταμπλό, με συμμετοχή στον Stoxx Europe Total Market Airlines. Και όσο η αγορά επιβραβεύει τον O’Leary για κάθε τέτοια επιθετική κίνηση, τόσο οι απειλές του θα πρέπει να διαβάζονται λιγότερο ως μπλόφα και περισσότερο ως προειδοποίηση.
===============================================
Αποποίηση Ευθύνης: Το περιεχόμενο και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στη στήλη προσφέρονται προς τους επισκέπτες/τριες/χρήστες/τριες της αποκλειστικά και μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς, δεν δύνανται σε καμιά περίπτωση να εκληφθούν ως προτροπή, προσφορά, άποψη, ή σύσταση της στήλης για αγορά ή πώληση οποιουδήποτε χρεογράφου και δεν συνθέτουν νομική, φορολογική, λογιστική, ή επενδυτική συμβουλή ή υπηρεσία σχετικά με την αποδοτικότητα ή καταλληλότητα οποιουδήποτε χρεογράφου ή επένδυσης. Κατά συνέπεια, δεν υφίσταται ουδεμία ευθύνη για τυχόν επενδυτικές και λοιπές αποφάσεις που θα ληφθούν με βάση τις πληροφορίες αυτές.
