Του Παρασκηνιακού
Χρήμα στο εγχώριο banking υπάρχει. Και μάλιστα πολύ. Αυτό προκύπτει τόσο από τα στοιχεία του πρώτου εξαμήνου όσο και από τους στόχους που έχουν θέσει οι ίδιες οι τράπεζες για το σύνολο του 2026.
Με βάση τις ανακοινώσεις των τεσσάρων συστημικών ομίλων, η καθαρή πιστωτική επέκταση –νέες εκταμιεύσεις μείον αποπληρωμές– κινείται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Eurobank, Alpha Bank, Εθνική και Πειραιώς συνεχίζουν να διοχετεύουν δισεκατομμύρια ευρώ στην πραγματική οικονομία, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδος επιβεβαιώνει την εικόνα: τον Ιούνιο του 2026 η καθαρή ροή τραπεζικής χρηματοδότησης προς τις επιχειρήσεις ήταν θετική κατά 2,98 δισ. ευρώ και ο ετήσιος ρυθμός αύξησης της χρηματοδότησης διαμορφωνόταν στο 10,2%.
Ειδικότερα, σύμφωνα με τα στοιχεία καταστάσεων των τεσσάρων συστημικών ομίλων η καθαρή πιστωτική επέκταση (δλδ νέα δάνεια μείον αποπληρωμές) διαμορφώθηκε στα 8,8 δισ. ευρώ. Αναλυτικά: η Eurobank εμφάνισε 2,7 δισ., η Alpha Bank 2,2 δισ. η Εθνική 2,1 δισ και 1,8 δισ. η Πειραιώς.
Αν δε συνυπολογιστούν οι άλλες Optima Bank, Τράπεζα Κύπρου, Credia Bank, Συνεταιριστικές το ποσό φτάνει τα 13 δισ.
Για το δε 2026 η συνολική (καθαρή) πιστωτική επέκταση αναμένεται να φτάσει τα 16-18 δισ. Συνεπώς, λεφτά υπάρχουν. Το ερώτημα είναι πού πηγαίνουν.
Και, κυρίως, πόσο εύκολα μπορεί να φτάσει μέρος αυτής της ρευστότητας από τους μεγάλους εταιρικούς πελάτες των τραπεζών μέχρι τη μικρή και μεσαία ελληνική επιχείρηση.
Γιατί η εικόνα που διαμορφώνεται στην αγορά είναι δύο ταχυτήτων.
Από τη μία πλευρά βρίσκονται μεγάλες επιχειρήσεις και όμιλοι με πρόσβαση σε κοινοπρακτικά δάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων, μακρές διάρκειες, δυνατότητες αναχρηματοδότησης και τραπεζικά σχήματα που ανταγωνίζονται για να συμμετάσχουν στις χρηματοδοτήσεις τους.
Μόλις τον Σεπτέμβριο, η THEON International εξασφάλισε κοινοπρακτική χρηματοδότηση ύψους 325 εκατ. ευρώ, με αποκλειστικό συντονιστή την Alpha Bank. Στη συναλλαγή συμμετείχαν ως χρηματοδότες Alpha Bank, Eurobank, Εθνική, Πειραιώς και CrediaBank, μαζί με τις BNP Paribas και Deutsche Bank. Τα κεφάλαια προορίζονται για τη χρηματοδότηση της αναπτυξιακής στρατηγικής και της διεθνούς επέκτασης του ομίλου.
Ακόμη πιο πρόσφατα, στις 29 Σεπτεμβρίου, Alpha Bank και Eurobank ολοκλήρωσαν τη χρηματοδότηση της ELZET, θυγατρικής του πορτογαλικού ομίλου Greenvolt, για την ανάπτυξη φωτοβολταϊκού πάρκου ισχύος 200 MW στη Θεσσαλία. Η χρηματοδότηση δομήθηκε ως μακροπρόθεσμο ομολογιακό δάνειο, με συμμετοχή και κεφαλαίων του Ταμείου Ανάκαμψης.
Ακόμη και σε σαφώς μικρότερα μεγέθη, η ίδια εικόνα αποτυπώνεται στις συμφωνίες του Αυγούστου. Στις 26 και 27 Αυγούστου, δύο εταιρείες του ομίλου Qualco υπέγραψαν με την Πειραιώς νέα τετραετή δάνεια συνολικού ύψους 10 εκατ. ευρώ, με επιτόκιο Euribor συν 2,05%.
Το συμπέρασμα δεν είναι ότι οι τράπεζες δεν χρηματοδοτούν τις μικρότερες επιχειρήσεις. Είναι ότι για τις ισχυρές εταιρείες και τους μεγάλους επενδυτικούς ομίλους η πρόσβαση στο τραπεζικό χρήμα παραμένει άμεση, με μεγάλα ποσά, κοινοπρακτικά σχήματα και χρηματοδοτικές δομές προσαρμοσμένες στις ανάγκες τους.
Το ερώτημα είναι πόσο εύκολα μπορεί να περάσει η ίδια διάθεση χρηματοδότησης και χαμηλότερα στην πυραμίδα της ελληνικής επιχειρηματικότητας.
Αλλο παράδειγμα ο ΑΔΜΗΕ. Εθνική και Πειραιώς διαμόρφωσαν κοινοπρακτικό ομολογιακό έως 400 εκατ. ευρώ, με συμμετοχή επίσης της Alpha Bank και της Bank of China, διάρκειας έξι ετών. Τα κεφάλαια προορίζονται τόσο για αναχρηματοδότηση υφιστάμενων δανείων όσο και για τις εταιρικές και επενδυτικές ανάγκες του ομίλου.
Ανάλογη εικόνα και στη βιομηχανία.
Η Alumil συμφώνησε τον Ιούλιο με Πειραιώς, CrediaBank, Εθνική και Alpha Bank τους βασικούς όρους για νέο κοινοπρακτικό ομολογιακό δάνειο έως 135 εκατ. ευρώ, με το οποίο προβλέπεται η πλήρης αναχρηματοδότηση του υφιστάμενου τραπεζικού δανεισμού της και η έξοδός της από τη συμφωνία αναδιάρθρωσης χρέους του 2020.
Δεν είναι οι μόνες περιπτώσεις.
Στο real estate και στις μεγάλες αναπτύξεις, η πρόσβαση στη χρηματοδότηση παραμένει επίσης ισχυρή. Ενδεικτικά, για τις φοιτητικές κατοικίες στο Ελληνικό συμφωνήθηκε τον Μάιο χρηματοδότηση έως 124,36 εκατ. ευρώ από τη Eurobank, με διάρκεια που φτάνει μέχρι το 2041 και συμμετοχή πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης.
Τα μεγέθη από μόνα τους δείχνουν την άλλη όψη της πιστωτικής επέκτασης: για τους ισχυρούς εταιρικούς πελάτες, το banking εξακολουθεί να διαθέτει σημαντική ρευστότητα και δυνατότητα να δομεί χρηματοδοτήσεις προσαρμοσμένες στις ανάγκες τους.
Και ορθώς.
Οι μεγάλες επενδύσεις πρέπει να χρηματοδοτούνται, οι βιώσιμες επιχειρήσεις πρέπει να αναχρηματοδοτούν τον δανεισμό τους και οι τράπεζες πρέπει να στηρίζουν επενδύσεις σε ενέργεια, υποδομές, βιομηχανία, τουρισμό και ακίνητα.
Το ζήτημα είναι τι συμβαίνει ένα και δύο επίπεδα χαμηλότερα.
Δηλαδή στην επιχείρηση που δεν ζητά 100 ή 400 εκατ. ευρώ, αλλά 200.000, 500.000 ή 1 εκατ. ευρώ για επένδυση, εξοπλισμό, κεφάλαιο κίνησης ή επέκταση.
Εκεί οι συνθήκες είναι διαφορετικές.
Η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος αναγνωρίζει ότι οι μικρότερες επιχειρήσεις λειτουργούν σε περιβάλλον υψηλότερων επιτοκίων δανεισμού και αυστηρότερων κριτηρίων πιστοδότησης. Και αυτό είναι ίσως το ουσιαστικότερο στοιχείο. Το πρόβλημα είναι πόσες επιχειρήσεις είναι πραγματικά bankable με τα σημερινά τραπεζικά κριτήρια, με τι εξασφαλίσεις, με ποιο επιτόκιο και για ποιο ποσό.
Διαβάστε ακόμη
- S&P: «Καμπανάκι» για τη συγκέντρωση δανείων στις ελληνικές τράπεζες
- Τράπεζες: Ακριβαίνει ο δανεισμός, «κολλημένες» οι καταθέσεις
- Εξωδικαστικός Μηχανισμός: Πώς χρέος 500.000 ευρώ πέφτει στις 200.000
