Κοινό μυστικό στην επιχειρηματική ομήγυρη -και δη της ενεργοβόρου βιομηχανίας- πως τα μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος του κόστους ήταν “ασπιρίνες”.
Δεν σκόρπισαν δα και ρίγη συγκίνησης, μας έλεγε επιχειρηματίας ισχυρού ομίλου, που το ενεργειακό του κοστίζει 30% στο συνολικό κόστος παραγωγής.
Τα μέτρα του Υπουργείου Ενέργειας στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να θεωρηθούν στοιχειωδώς επαρκή, στα προ της έναρξης του πολέμου στον Περσικό επίπεδα. Πλέον οδηγούν σε εκτροχιασμό το παραγωγικό κόστος, μειώνοντας έτι περαιτέρω την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων που παράγει ο συγκεκριμένος όμιλος.
Ωστόσο, ήταν ο ίδιος που αναφέρθηκε στην διακριτή στροφή του Σπύρου Θεοδωρόπουλου, ως προς την κριτική του για μέτρα, καθώς αρχικά τα χαρακτήρισε ανεπαρκή για να ανασκευάσει εμφανώς την θέση του.
Θύμισε ότι από τις προεκλογικές δεσμεύσεις του mr Bespoke SGA Holdings ήταν, ακριβώς η προτεραιοποίηση των προβλημάτων που αφορούν το ενεργειακό κόστος, με την πλειονότητα των επώνυμων/ισχυρών της βιομηχανίας να τον ψηφίζει στις εκλογές της 18ης Ιουνίου (2024). Διαδικασία που είχε επικρατήσει με 76% έναντι της υποψηφιότητας της Ιουλίας Τσέτη.
Σημειωτέον, πως ο…μεμψιμοιρών επιχειρηματίας ήταν εκ των διαπρύσιων υποστηρικτών της υποψηφιότητας Θεοδωρόπουλου (είχε ταχθεί δημοσίως…), πλέον όμως εμφανίζεται προβληματισμένος– και απηχών – όπως μας είπε- την άποψη και άλλων παραγόντων του κλάδου.
Προς στιγμήν σκέφτηκα να του θυμίσω το δημοσίευμα του fpress για “Ενεργειακό κόστος: το άλυτο πρόβλημα της βιομηχανίας, και οι αντιφάσεις Θεοδωρόπουλου”. Στις 26 Ιανουαρίου, σημειώναμε την περίπτωση χρηματοδότησης της WaterPlant. Την αναφέρω σήμερα,γνωρίζοντας πως θα δει το σημερινό σχόλιο μας.
Να θυμίσω πως η θητεία στον Σύνδεσμο Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών, είναι διετής (2024-2026).
