Η κυβέρνηση, σε μια περίοδο που παρακολουθεί με εμφανή ανησυχία τις διαρροές προς τα δεξιά της, θυμήθηκε ξαφνικά ότι πρέπει να αυξήσει σχεδόν έως και να διπλασιάσει τις αμοιβές του Αρχιεπισκόπου και των Μητροπολιτών.
Η ρύθμιση που περιλαμβάνεται στο νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών προβλέπει ότι οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών θα διαμορφώνονται στο 90% του ανώτατου ορίου αποδοχών των γενικών γραμματέων υπουργείου
Με απλά λόγια, οι αποδοχές των Αρχιερέων ανεβαίνουν σε ένα εντελώς διαφορετικό επίπεδο από το σημερινό. Για τον Αρχιεπίσκοπο η αύξηση κινείται περίπου στο 72% έως 78%, ανάλογα με το αν η σύγκριση γίνεται με ή χωρίς τα σημερινά έξοδα παράστασης. Για τους Μητροπολίτες, η αύξηση ξεπερνά το 100% και μπορεί να προσεγγίζει το 110%, αν η σύγκριση γίνει με τον βασικό μισθό.
| Θέση | Παλαιό ποσό | Νέο ποσό | Αύξηση |
|---|---|---|---|
| Αρχιεπίσκοπος, μόνο βασικός μισθός | 2.600 € | 4.635,90 € | +78,3% |
| Αρχιεπίσκοπος, με έξοδα παράστασης 100 € | 2.700 € | 4.635,90 € | +71,7% |
| Μητροπολίτης, μόνο βασικός μισθός | 2.210 € | 4.635,90 € | +109,8% |
| Μητροπολίτης, με έξοδα παράστασης 50 € | 2.260 € | 4.635,90 € | +105,1% |
| Μητροπολίτης, με έξοδα παράστασης και διδακτορικό επίδομα 75 € | 2.335 € | 4.635,90 € | +98,5% |
Και εδώ αρχίζει το πολιτικό παρασκήνιο.
Διότι η χρονική στιγμή δεν περνά απαρατήρητη. Η κυβέρνηση νομοθετεί σε μια περίοδο όπου στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας καταγράφεται κινητικότητα, εμφανίζονται νέοι σχηματισμοί, αναθερμαίνονται δίκτυα επιρροής και ένα τμήμα του παραδοσιακού συντηρητικού ακροατηρίου δείχνει να αναζητά διαφορετική πολιτική έκφραση.
Σε αυτό το περιβάλλον, η σχέση με την Εκκλησία αποκτά ειδικό βάρος. Όχι επειδή οι Αρχιερείς λειτουργούν ως κομματάρχες. Αλλά επειδή, σε πολλές τοπικές κοινωνίες, εξακολουθούν να έχουν ισχυρό συμβολικό, κοινωνικό και επικοινωνιακό ρόλο. Μπορούν να επηρεάσουν κλίμα, πρόσωπα και καταστάσεις. Μπορούν να διαμορφώσουν διαθέσεις. Και κυρίως μπορούν, με τη στάση τους, να στείλουν σήματα προς ένα ακροατήριο που η κυβέρνηση δεν θέλει να χάσει.
Γι’ αυτό και ορισμένοι στην αγορά διαβάζουν τη ρύθμιση όχι μόνο ως μισθολογική τακτοποίηση, αλλά ως πολιτική κίνηση καλής θέλησης προς την Ιεραρχία.
Το ερώτημα είναι απλό: γιατί τώρα;
Γιατί τώρα, μέσα σε ένα νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, έρχεται μια τόσο γενναία αναβάθμιση των αμοιβών των ανώτατων εκκλησιαστικών λειτουργών; Γιατί αυτή η προτεραιότητα εμφανίζεται τη στιγμή που οι πολίτες πιέζονται από την ακρίβεια, οι συνταξιούχοι περιμένουν αυξήσεις με το σταγονόμετρο και οι μισθωτοί βλέπουν τον μισθό τους να εξανεμίζεται πριν τελειώσει ο μήνας;
Η επίσημη εξήγηση μπορεί να είναι θεσμική. Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι σε περιοχές της περιφέρειας, ο λόγος ενός Μητροπολίτη μπορεί να έχει μεγαλύτερη απήχηση από τη δήλωση ενός υπουργού.
Κάποιοι, λοιπόν, βλέπουν πίσω από τη ρύθμιση μια προσπάθεια να κλείσουν ρωγμές στο συντηρητικό ακροατήριο. Να αποτραπεί η διολίσθηση ψηφοφόρων προς δεξιότερους ή νεοσύστατους πολιτικούς χώρους. Να σταλεί μήνυμα ότι η κυβέρνηση παραμένει κοντά στον εκκλησιαστικό χώρο και δεν εγκαταλείπει τα παραδοσιακά της στηρίγματα.
Δεν είναι τυχαίο ότι το τελευταίο διάστημα η Νέα Δημοκρατία πιέζεται από διαφορετικές πλευρές. Από κοινωνική δυσαρέσκεια, από ακρίβεια, από ζητήματα ταυτότητας, από τη φθορά της εξουσίας, αλλά και από την αίσθηση σε τμήμα της βάσης ότι το κόμμα έχει απομακρυνθεί από πιο παραδοσιακές συντηρητικές αναφορές.
Σε αυτό το κλίμα, η Εκκλησία μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα επανασύνδεσης. Ή, τουλάχιστον, αυτό φαίνεται να πιστεύουν όσοι διαβάζουν τη ρύθμιση πολιτικά.
Βεβαίως, κανείς στην κυβέρνηση δεν πρόκειται να πει ότι αυξάνει τις αποδοχές των Αρχιερέων για να συγκρατήσει ψηφοφόρους. Η επίσημη γραμμή θα μιλήσει για θεσμική αποκατάσταση και μισθολογική αναπροσαρμογή. Όμως στην πολιτική, όπως και στην αγορά, οι κινήσεις κρίνονται από τον χρόνο, το περιβάλλον και τους αποδέκτες τους.
Το αν αυτή η κίνηση θα αποδώσει πολιτικά, θα φανεί. Το αν θα προκαλέσει αντιδράσεις στην κοινωνία, επίσης.
