Όποιος επιχείρησε τις τελευταίες εβδομάδες να στήσει κατάστημα στο TikTok Shop με ελληνική εταιρεία, ξέρει. Έλεγχοι προϋποθέσεων, διαδικασίες εγγραφής, συζητήσεις με creators, ώρες προετοιμασίας. Για να πέσει πάνω σε έναν τοίχο: με έδρα την Ελλάδα, απευθείας εγγραφή πωλητή δεν γίνεται.
Η επίσημη πολιτική της πλατφόρμας για την Ευρωπαϊκή Ένωση, με ημερομηνία 26 Αυγούστου 2026, είναι σαφής. Πωλητές δέχεται από οκτώ χώρες: Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία, Πολωνία, Βέλγιο και Ολλανδία. Η Ελλάδα λείπει. Μέσω του προγράμματος Sell Across EU, οι επιλέξιμοι πωλητές πουλούν σε 13 ευρωπαϊκές αγορές. Ανάμεσά τους και η ελληνική.
Με απλά λόγια: ένα κατάστημα με έδρα το Μόναχο ή το Μιλάνο πουλά στον καταναλωτή της Αθήνας μέσα από το TikTok Shop. Η επιχείρηση της Αθήνας, που πληρώνει εδώ φόρους, εισφορές και μισθούς, δεν μπορεί να κάνει το ίδιο στον δικό της πελάτη.
Και για να γίνει η εικόνα ακόμη πιο προκλητική: ξένα καταστήματα πουλάνε ήδη στον Έλληνα καταναλωτή μέσα από το TikTok Shop, με τις πωλήσεις να τις κάνουν Έλληνες creators. Ο Έλληνας μπορεί, δηλαδή, να πουλάει για λογαριασμό του ξένου. Για λογαριασμό ελληνικής επιχείρησης, όχι.
Ο Έλληνας επιχειρηματίας μπορεί να είναι πελάτης της πλατφόρμας. Πωλητής της, όχι.
Μπορεί, βέβαια, να ανεβάζει βίντεο. Να αγοράζει διαφήμιση. Να φέρνει κίνηση και περιεχόμενο. Να δουλεύει, δηλαδή, για το TikTok. Στο ταμείο, όμως, θέση δεν έχει.
Κανείς δεν λέει ότι μια πλατφόρμα είναι υποχρεωμένη να ανοίξει ταυτόχρονα σε όλα τα κράτη-μέλη. Τα ερωτήματα, όμως, μένουν. Γιατί η Ελλάδα ενεργοποιήθηκε ως αγορά-προορισμός αλλά όχι ως χώρα πωλητών; Υπάρχει χρονοδιάγραμμα; Με ποια κριτήρια επιλέγονται οι χώρες; Και έχει μετρήσει κανείς το ανταγωνιστικό μειονέκτημα που δημιουργείται για όσους δραστηριοποιούνται εδώ;
Απαντήσεις οφείλουν να ζητήσουν τόσο τα αρμόδια ελληνικά υπουργεία όσο και οι ευρωπαϊκές αρχές ανταγωνισμού και ψηφιακών αγορών. Όχι επειδή αποδείχθηκε κάποια παρανομία. Αλλά επειδή οι κανόνες πρόσβασης στις μεγάλες ψηφιακές αγορές δεν μπορεί να είναι υπόθεση μιας εσωτερικής απόφασης στα γραφεία της πλατφόρμας.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να είναι μόνο δεξαμενή καταναλωτών για τους πωλητές άλλων χωρών. Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι ξένοι πουλάνε στην Ελλάδα. Είναι ότι οι Έλληνες δεν μπορούν να πουλήσουν ούτε στη δική τους χώρα.
