Την διαγραφή 205.000 ευρώ επί συνολικού ποσού οφειλών προς τράπεζες 255.000 ευρώ και την ένταξη του δανειολήπτη στις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου, αποφάσισε μόλις πριν από λίγες ημέρες το Ειρηνοδικείο Αθηνών με την υπ΄ αριθ. 15/Φ1/2011 απόφαση του.
Σύμφωνα με πληροφορίες του fpress.gr, gια το “υπόλοιπο” χρέος των 50.000 ευρώ, το δικαστήριο αποφάσισε να καταβληθεί σε 14 χρόνια, εκ των οποίων τα πρώτα 4 άτοκα και τα επόμενα 10 έντοκα με μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου. Η δόση που προέκυψε διαμορφώθηκε σε 310 ευρώ το μήνα,. Πολύ σημαντικό στοιχείο της υπόθεσης είναι το γεγονός ότι το συνολικό μηνιαίο έσοδο του δανειολήπτη και μάλιστα συνταξιούχου είναι 1.610 ευρώ το μήνα.
Ο δικηγόρος του δανειολήπτη κ. Δημήτρης Λυρίτσης (φωτό) δήλωσε στο fpress.gr ότι: ” η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί την πρώτη θετική δικαστικήαπόφαση σε όλη την Ελλάδα για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, με την οποία απέρριψε το σύνολο των ενστάσεων και αιτιάσεων των αντιδίκων Τραπεζών και με μια μνημειώδη και ιστορική απόφαση. Με το δεδομένο ότι δεν υπάρχει προηγούμενη νομολογιακή εμπειρία εφαρμογής του νέου Νόμου, η ως άνω δικαστική απόφαση καθίσταται «απόφαση – οδηγός» για την περαιτέρω εφαρμογή του Νόμου και επιλύει σημαντικά ερμηνευτικά ζητήματα του Νόμου, όπως είναι η εξαίρεση της πρώτης κατοικίας του δανειολήπτη από την υπό ρευστοποίηση περιουσία του και την υποχρέωση του να καταβάλλει έως το 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου του.Με την απόφαση ξεκαθαρίζεται ότι η καταβολή του 85% δεν είναι υποχρεωτική και ότι ο Δικαστής συνεκτιμώντας όλα τα οικονομικά δεδομένα του δανειολήπτη μπορεί να επιβάλλει και την καταβολή μικρότερου ποσού από το 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου καθώς και να προβλέψει περίοδο χάριτος.”
Ο δικηγόρος του δανειολήπτη κ. Δημήτρης Λυρίτσης (φωτό) δήλωσε στο fpress.gr ότι: ” η συγκεκριμένη απόφαση αποτελεί την πρώτη θετική δικαστικήαπόφαση σε όλη την Ελλάδα για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, με την οποία απέρριψε το σύνολο των ενστάσεων και αιτιάσεων των αντιδίκων Τραπεζών και με μια μνημειώδη και ιστορική απόφαση. Με το δεδομένο ότι δεν υπάρχει προηγούμενη νομολογιακή εμπειρία εφαρμογής του νέου Νόμου, η ως άνω δικαστική απόφαση καθίσταται «απόφαση – οδηγός» για την περαιτέρω εφαρμογή του Νόμου και επιλύει σημαντικά ερμηνευτικά ζητήματα του Νόμου, όπως είναι η εξαίρεση της πρώτης κατοικίας του δανειολήπτη από την υπό ρευστοποίηση περιουσία του και την υποχρέωση του να καταβάλλει έως το 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου του.Με την απόφαση ξεκαθαρίζεται ότι η καταβολή του 85% δεν είναι υποχρεωτική και ότι ο Δικαστής συνεκτιμώντας όλα τα οικονομικά δεδομένα του δανειολήπτη μπορεί να επιβάλλει και την καταβολή μικρότερου ποσού από το 85% της εμπορικής αξίας του ακινήτου καθώς και να προβλέψει περίοδο χάριτος.”
