Διαθέτεις ένα δίκτυο 2140 ATMs. Ξεσκαρτάρεις το 40% που σου προκαλεί ζημιά γιατί αυτά τα 850 μηχανήματα είναι εκεί για να εξυπηρετούν τους πελάτες σου οι οποίοι κάνουν αναλήψεις χωρίς να πληρώνουν προμήθειες αλλά την ίδια στιγμή εσύ πληρώνεις για το ρεύμα, για την ασφάλεια, για την τροφοδοσία με τις χρηματαποστολές κλπ. Και έχεις και τον νόμο πάνω από το κεφάλι σου που ορίζει ότι ειδικά στις απομακρυσμένες περιοχές, πρέπει να διασφαλίζεται μηδενική χρέωση και για τους πελάτες των υπόλοιπων τραπεζών εφόσον δεν υπάρχει άλλο ATM πλησίον. Τι κάνεις λοιπόν; Πακετάρεις αυτά τα 850 ATMs, τα πουλάς σε μια 3η ιδιωτική εταιρεία και μάλιστα μπαίνεις συμμέτοχος. Αυτομάτως γίνονται τα εξής:
- Ο πελάτης σου χάνει το δικαίωμα να σηκώνει λεφτά ή να ρωτά για το υπόλοιπο του λογαριασμού του χωρίς να πληρώνει. Το μηδέν γίνεται 1,5 ευρώ. Από αυτό το 1,5 ευρώ κερδίζει ο μεγαλομέτοχος της εταιρείας, κερδίζεις όμως και εσύ καθώς εισπράττεις το 20%.
- Βγάζεις έξτρα έσοδο καθώς οι όποιες αναλήψεις από τα συγκεκριμένα ATMs θεωρείται πλέον ότι ενεργοποιούν το λεγόμενο disloyalty fee. Τι είναι αυτό; Αν σηκώνεις λεφτά με την κάρτα σου από ATM άλλης τράπεζας ή φορέα, θεωρείται ότι επιβαρύνεις την τράπεζά σου και γι’ αυτό πρέπει να πληρώνεις ένα ποσό της τάξεως των 60-75 λεπτών. Άρα, ως τράπεζα, δεν βγάζεις μόνο το μερίδιό σου στο 1,5 ευρώ αλλά και αυτά τα 60 λεπτά.
- Ξεμπερδεύεις με τις νομοθετικές απαιτήσεις. Διότι πλέον τα ATMs στις απομακρυσμένες περιοχές, δεν είναι ιδιοκτησία σου. Και δεν είναι καν βέβαιο με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο ότι η υποχρέωση της «καθολικότητας» (να μπορεί δηλαδή ο κάτοικος του ορεινού χωριού να σηκώνει τη σύνταξή του χωρίς προμήθεια ανεξάρτητα από το ποια τράπεζα του έχει εκδώσει την κάρτα) καλύπτει και τις «ιδιωτικές εταιρείες» που διαχειρίζονται ATMs
Μια «ιδιωτική συναλλαγή» όπως αυτή που περιγράφηκε προηγουμένως -η πώληση δηλαδή των ATM από την Πειραιώς σε ιδιωτική εταιρεία υπό την Printec- δεν θα γινόταν ποτέ πολιτικό θέμα αν δεν είχε προηγηθεί όλος αυτός ο θόρυβος από την πλευρά της κυβέρνησης. Εδώ προκύπτει ότι από τα… μπινελίκια και τις νομοθετικές ρυθμίσεις για την επιβολή πλαφόν στις τραπεζικές χρεώσεις φτάσαμε στις «τρίπλες» των τραπεζών με στόχο η μηδενική είσπραξη να γίνει 2,1 ευρώ το κεφάλι. Και το ερώτημα βεβαίως είναι συγκεκριμένο: «σήμερα η Πειραιώς. Ποιος διασφαλίζει ότι αύριο δεν θα ακοουθήσουν και οι άλλες τράπεζες»; Αν κοιτάξει κάποιος τα στοιχεία της αγοράς, θα διαπιστώσει ότι ήδη τα 4 στα 10 ΑΤΜς της χώρας δεν ελέγχονται από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες αλλά από ιδιωτικές εταιρείες (εγχώριων και ξένων συμφερόντων) οι οποίες χρεώνουν την ανάληψη κατ΄ ελάχιστο 1,5 ευρώ και κατά μέγιστο 4,95 ευρώ.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ερωτήθηκε χθες σχετικός και προανήγγειλε νομοθετική ρύθμιση. Το υπουργείο Οικονομικών προς το παρόν δεν ανοίγει τα χαρτιά του. Ίδωμεν…
===============================================
Αποποίηση Ευθύνης: Το περιεχόμενο και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στο παρόν άρθρο προσφέρονται προς τους επισκέπτες/τριες/χρήστες/τριες του fpress.gr αποκλειστικά και μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς, δεν δύνανται σε καμιά περίπτωση να εκληφθούν ως προτροπή, προσφορά, άποψη, ή σύσταση του fpress.gr για αγορά ή πώληση οποιουδήποτε χρεογράφου και δεν συνθέτουν νομική, φορολογική, λογιστική, ή επενδυτική συμβουλή ή υπηρεσία σχετικά με την αποδοτικότητα ή καταλληλότητα οποιουδήποτε χρεογράφου ή επένδυσης. Κατά συνέπεια, δεν υφίσταται ουδεμία ευθύνη για τυχόν επενδυτικές και λοιπές αποφάσεις που θα ληφθούν με βάση τις πληροφορίες αυτές.





















