Την ώρα που η κυβέρνηση ετοιμάζει πανηγύρια για την «καθαρή» έξοδο, τάζει δεξιά κι αριστερά φοροελαφρύνσεις, αυξήσεις μισθών και συντάξεων, οι επίσημες μετρήσεις από τις ευρωπαϊκές υπηρεσίες πραγματικά σπάνε κόκκαλα και ισοπεδώνουν κάθε αφήγημα περί «καλλίτερων ημερών» και «δίκαιης ανάπτυξης».
Η τελευταία πολυσέλιδη έκθεση της Κομισιόν για τους κοινωνικούς δείκτες σε όλη την Ένωση, η οποία δημοσιεύθηκε μετά από το πανηγυρικό αλλά ολίγον «ξινό» Eurogroup της 12 Ιουλίου, πέρασε στα ψιλά, αφού και οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι- τουλάχιστον κάποιοι από αυτούς στις Βρυξέλλες- προσπαθούν με νύχια και με δόντια να διασώσουν το ελληνικό success story. Ωστόσο, όποιος ξεφύλλισε τη μελέτη, επιβεβαίωσε αυτό που βιώνει κοιτώντας τριγύρω του: ο «παράδεισος» που προσπαθεί να πλασάρει η κυβέρνηση ως απτό όραμα, είναι όνειρο απατηλό, αφού η Ελλάδα βρίσκεται έτη φωτός μακριά από το σκληρό πυρήνα της Ευρωζώνης, όντας πλέον όχι στη δεύτερη αλλά στην τρίτη κατηγορία της Ευρωζώνης.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Πρώτο στοιχείο: η μακροχρόνια ανεργία- που ουσιαστικά αποκαλύπτει τα δομικά χαρακτηριστικά της ανεργίας άρα και το πόσο δύσκολα αυτή μπορεί να υποχωρήσει- μειώθηκε σε όλα τα κράτη- μέλη το 2017. Κάπου εδώ τελειώνουν, όμως, τα καλά νέα, καθώς η Έκθεση επισημαίνει ότι υπάρχουν τρεις χώρες, όπου τα ποσοστά κινούνται πολύ υψηλότερα από το μέσο όρο: η Ελλάδα, η Ισπανία και η Ιταλία. «Ε και τι έγινε;» θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς, βλέποντας τη χώρα μας να φιγουράρει μεταξύ των άλλων δύο ισχυρών του Νότου. Το πρόβλημα είναι ότι η μακροχρόνια ανεργία στην Ελλάδα βρίσκεται στο 15,6% (!), ενώ στην Ισπανία είναι 7,7% και στην Ιταλία 6,5%. Ποιο είναι το κερασάκι στην τούρτα; Η Ελλάδα έχει εκρηκτικό ποσοστό πολύ μακροχρόνιας ανεργίας- 11,3%- το οποίο είναι πέντε φορές μεγαλύτερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο!
Ας δούμε τώρα και έναν άλλο δείκτη: την ανεργία των νέων. Και αυτός ο δείκτης υποχώρησε σημαντικά στη διάρκεια του 2017 σε όλη την Ένωση και συγκεκριμένα, κατά 1,9 ποσοστιαίες μονάδες, υποχωρώντας στα προ κρίσης επίπεδα, δηλαδή στο 16,8%. Όπως μπορεί σωστά να μαντέψει κανείς, υπάρχουν κάποια κράτη, όπου αυτός ο “ευαίσθητος” δείκτης παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Και ναι, μεταξύ αυτών των χωρών βρίσκεται η Ελλάδα (οι άλλες είναι η Ισπανία και η Ιταλία) με ποσοστό πάνω από 40%.
Πάμε τώρα και στο διαθέσιμο εισόδημα. Ως γνωστόν, η Ελλάδα, που φλέρταρε προ κρίσης με την ελίτ της Ευρωζώνης, ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, πλέον μάχεται κάπου στην τρίτη κατηγορία της Ζώνης, έχοντας υποσκελιστεί ακόμα κι από τις Βαλτικές χώρες. Στη διάρκεια της περασμένης χρονιάς το διαθέσιμο εισόδημα βελτιώθηκε σχεδόν σε όλα τα κράτη- μέλη, αλλά η αποκατάσταση στα προ κρίσης επίπεδα παραμένει ανολοκλήρωτη σε κάποια από αυτά. Όπως τονίζει η Έκθεση, «όλα τα κράτη- μέλη ΕΚΤΟΣ από την Ελλάδα είδαν αύξηση στα οικογενειακά εισοδήματα το 2017, αν και η αλλαγή δεν ήταν σημαντική στην Ιταλία και στην Πορτογαλία». Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι σε κάποιες χώρες του Νότου, η αποκατάσταση στα προ κρίσης επίπεδα δεν έχει επιτευχθεί και συγκεκριμένα σε Κροατία, Ιταλία, Πορτογαλία και Ισπανία είναι 6-7% χαμηλότερα από τα υψηλά της προ κρίσης επίπεδα. Πού βρίσκεται η Ελλάδα; Στο 65% του διαθέσιμου εισοδήματος του 2009!
ΑΛΧΗΜΕΙΕΣ
Η αποδόμηση του κυβερνητικού αφηγήματος, περί κοινωνικής αποκατάστασης και δικαιοσύνης, έχει συνέχεια. Το ποσοστό όσων βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας αυξήθηκε σημαντικά στα περισσότερα κράτη- μέλη από το 2012. Όπως σημειώνει η Έκθεση, μόνο στην Κροατία, στη Φινλανδία και στην Ελλάδα καταγράφηκε μείωση των ποσοστών φτώχειας μεταξύ 2012- 2016. Ποιό είναι, όμως, το… μυστικό, το… κόλπο, η λογιστική αλχημεία στην περίπτωση της Ελλάδας; Μειώθηκε κατά 18% το κατώφλι φτώχειας! Και τι γίνεται με το δείκτη υλικής αποστέρησης, δηλαδή του δείκτη που μετρά πόσοι πολίτες στερούνται βασικά αγαθά και υπηρεσίες όπως η επαρκής θέρμανση το Χειμώνα; Παντού καταγράφηκε μείωση ή σταθεροποίηση από το 2012 και μετά. Το μοναδικό κράτος- μέλος, όπου αυξήθηκε ο σχετικός δείκτης, είναι η Ελλάδα!
Πηγή: Από την εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ που κυκλοφορεί κάθε Σάββατο στα περίπτερα όλης της χώρας
