Σύμφωνα με πηγές, που έχουν άμεση γνώση των διαπραγματεύσεων, η αντίδραση της γερμανικής πλευράς -και όχι μόνο- ήταν άμεση και έγινε σαφές στην ελληνική αντιπροσωπεία ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει τέτοιου είδους συζήτηση, αν δεν αλλάξει η απόφαση του Eurogroup της 25ης Μαΐου. Οι ίδιες πηγές αποκαλύπτουν στα «ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ», ότι στην πραγματικότητα το Βερολίνο και οι δορυφόροι του «οχυρώθηκαν» πίσω από τη μάλλον «χαλαρή» -αν όχι πονηρή- διατύπωση του ανακοινωθέντος των υπουργών Οικονομικών, το οποίο παραπέμπει τις όποιες αποφάσεις για μέτρα μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου χαρακτήρα (π.χ. χρήση των SMP- ANFA για τη μείωση μελλοντικών δανειακών αναγκών) στη διάγνωση τέτοιας αναγκαιότητας (ifneeded) και σε κάθε περίπτωση όχι πριν από την ολοκλήρωση του Προγράμματος.
ΔΙΕΥΘΕΤΗΣΗ. Και κάπως έτσι, σε επίπεδο EuroworkingGroup, η ελληνική πλευρά έφαγε «πόρτα», κατά το κοινώς λεγόμενο, στην προσπάθεια της να πιέσει για συνολική διευθέτηση του προβλήματος εδώ και τώρα, την ώρα που, σύμφωνα με ευρωπαϊκές πηγές, τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στη Φρανκφούρτη εργάζονται πλέον πυρετωδώς πάνω στο σενάριο της συνέχισης χωρίς την παρουσία του ΔΝΤ, με ό,τι συνεπάγεται αυτό για την Αθήνα, καθώς το Ταμείο είναι στην πραγματικότητα ο μοναδικός μοχλός πίεσης για γενναία ελάφρυνση του ελληνικού Χρέους.
Ποια είναι η κατάσταση αυτή τη στιγμή; Η ελληνική αντιπροσωπεία ετοιμάζεται για το Eurogroup της 10ης Οκτωβρίου εξακολουθώντας να έχει τον πονοκέφαλο των προαπαιτούμενων και της έγκαιρης εκταμίευσης της δόσης, έχοντας απωλέσει και την παραμικρή πιθανότητα έστω να συζητηθεί προκαταρκτικά και σε γενικές γραμμές το «πακέτο» των βραχυπρόθεσμων παρεμβάσεων για το Χρέος. Το χειρότερο είναι, όμως, ότι η κυβέρνηση φαίνεται να βιάζεται, χωρίς να σταθμίζει αφενός τις ισορροπίες στο στρατόπεδο των δανειστών αφετέρου τις τεχνικές συζητήσεις που προχωράνε και μπορούν πράγματι να αποδώσουν καρπούς, άσχετα αν αυτά τα αποτελέσματα δεν μπορούν να «πουληθούν» στους ψηφοφόρους.
Το επεισόδιο μεταξύ Μαξίμου και Δραγασάκη, όταν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης είπε μάλλον το αυτονόητο, ότι δηλαδή η διαδικασία για το Χρέος θα είναι μακροχρόνια και ξεπερνά τα όρια του Προγράμματος, καθώς και οι αιχμές του Πρωθυπουργού για το «φρένο» που βάζει το Βερολίνο εν όψει των γερμανικών εκλογών το 2017, μαρτυρούν ότι το Μέγαρο Μαξίμου επιθυμεί διακαώς να έχει ως το τέλος του χρόνου κάτι «μεγάλο». Και κάπου εδώ ελλοχεύει ο κίνδυνος των αστοχιών.
«Αν ανεβάσουν πολύ τον πήχη, είναι σίγουρο ότι θα περάσουν από κάτω», τονίζουν στα «Π» πηγές που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, επισημαίνοντας ότι ακόμα και τα βραχυπρόθεσμα μέτρα (shortterm) θα είναι μετρήσιμα και μπορούν να κάνουν «γκελ» στον κόσμο, εφόσον η δημόσια συζήτηση γίνεται επί πραγματικής βάσης.
ΕΚΝΕΥΡΙΣΜΟΣ Κι ενώ το πολιτικό σκέλος της διαπραγμάτευσης για το Χρέος φαίνεται ότι διεξάγεται σε κλίμα αμηχανίας- τα «Π» είχαν επισημάνει σε ανύποπτο χρόνο ότι η Αθήνα κινδυνεύει να μείνει θεατής της «μάχης» μεταξύ Ευρωπαίων και ΔΝΤ για το Χρέος- και εκνευρισμού λόγω και των εσωτερικών πιέσεων που ασκούν τα μέτρα που ψηφίστηκαν και αυτά που έρχονται, οι τεχνικές συζητήσεις προχωράνε, μεν, αλλά αποκαλύπτουν τα εμπόδια που ορθώνονται σε κάθε βήμα.
Την περασμένη εβδομάδα έγινε μια ακόμα συζήτηση στην Ειδική Ομάδα που έχει συσταθεί (T.F.C.) για το Χρέος και επί της ουσίας λειτουργεί ως «σκαλοπάτι» για το Eurogroup. Τι συνέβη εκεί; Σύμφωνα με πληροφορίες η γερμανική πλευρά δεν κούνησε ούτε… βλέφαρο, καθώς η διαβούλευση- που τελεί υπό την καθοδήγηση του ESM- περιστρέφεται γύρω από τα μέτρα διαχείρισης του Χρέους για τα επόμενα χρόνια, χωρίς να αγγίζει ευαίσθητες χορδές ήτοι μέτρα που θα χρειαστούν επικύρωση από τα Εθνικά Κοινοβούλια. Ωστόσο, ακόμα κι έτσι, οι χώρες που φοβούνται μην τους μείνει ο… μουτζούρης στα χέρια- κοινώς κληθούν να χρεώσουν τους φορολογούμενους τους- εμφανίστηκαν και πάλι εχθρικές, κοντόφθαλμα εχθρικές, προκαλώντας τον εκνευρισμό των εκπροσώπων του ESM.
Αρμόδιες ελληνικές πηγές διατηρούν την αισιοδοξία τους ότι οι αποφάσεις που θα ληφθούν για τα μέτρα βραχυπρόθεσμου χαρακτήρα, θα είναι κοντά στις ελληνικές θέσεις, αν και προειδοποιούν ότι οι όποιες ανακοινώσεις, όποτε κι αν γίνουν, θα είναι γενικού χαρακτήρα, καθώς το στοιχείο του αιφνιδιασμού είναι ένα από τα βασικά συστατικά του υπό διαμόρφωση «πακέτου». Είναι, άλλωστε, ενδεικτικό ότι ο ESM αρνήθηκε να δώσει λεπτομέρειες ακόμα και στους συμβούλους των υπουργείων Οικονομικών της Ευρωζώνης, υπό το φόβο διαρροών.
Παγίδες και νάρκες σε κάθε βήμα
Όπως προκύπτει, πάντως, από το νέο επεισόδιο Ντράγκι- Σόιμπλε, οι παγίδες και οι νάρκες κρύβονται σε κάθε βήμα. Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, η απαίτηση του Γερμανού υπουργού για αύξηση επιτοκίων και για τερματισμό των μέτρων ποσοτικής χαλάρωσης, επηρεάζει αρνητικά το ελληνικό ζήτημα. Όπως εξηγούν οι ίδιες πηγές, μόνο σε περιβάλλον QE τα μέτρα βραχυπρόθεσμου χαρακτήρα θα έχουν απτό αποτέλεσμα, αφού σε διαφορετική περίπτωση το fixάρισμα των επιτοκίων θα γίνει σε υψηλότερα επίπεδα. Συν τοις άλλοις, κάθε άνοδος επιτοκίου επηρεάζει το κόστος δανεισμού του ESM, ο οποίος με τη σειρά του θα το μετακυλήσει στα ελληνικά δάνεια.
Βλέποντας κανείς τη γενική εικόνα- όπως την περιγράφουν ευρωπαϊκές πηγές με άμεση γνώση των διαπραγματεύσεων- αντιλαμβάνεται ότι το επόμενο στάδιο θα είναι ακόμα πιο δύσκολο. «Θα προχωρήσουμε έτσι κι αλλιώς», απαντάνε οι ίδιες πηγές στο ενδεχόμενο να αποχωρήσει το ΔΝΤ, χαρακτηρίζοντας, μάλιστα, πρόβλημα τη στάση του Ταμείου. Το πρόβλημα για την ελληνική πλευρά είναι ότι το ευρωπαϊκό πλάνο για το Χρέος στηρίζεται σε μακροοικονομικές παραδοχές (ύψος απαιτούμενων πλεονασμάτων, ρυθμοί ανάπτυξης, επιτόκια δανεισμού, έσοδα αποκρατικοποιήσεων), που απέχουν έτη φωτός από τις αντίστοιχες του ΔΝΤ, με κίνδυνο και αυτό το σχέδιο να μείνει στα χαρτιά όπως κι εκείνο του 2012.
Από την εφημερίδα Παραπολιτικά που κυκλοφορεί κάθε Σάββατο στα περίπτερα με πλούσιο παρασκήνιο και πολλές προσφορές
