Σε συνέντευξή του στο Bloomberg, στο περιθώριο της εαρινής συνόδου του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, ο Κλάους Ρέγκλιγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, προασπίστηκε τις επιλογές της Ε.Ε. στην αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης και δήλωσε ότι η Ευρώπη εργάζεται σκληρά για την επίλυσή της.
Ως προς τα θέματα των συζητήσεων της συνόδου, ο κ. Ρέγκλιγκ τόνισε ότι δε συμμερίζεται την απαισιοδοξία που πολλές φορές εκφράζεται για τις προοπτικές ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας. Η τελευταία γνώρισε την τελευταία 50ετία μεγάλη ανάπτυξη οφειλόμενη εν μέρει σε κάποιους καλούς κι εν μέρει σε κάποιους κακούς λόγους: καλοί λόγοι ήταν π.χ. το άνοιγμα των αγορών, οι διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, η ένταξη των γυναικών στο εργατικό δυναμικό και η παγκοσμιοποίηση. Ο κακός όμως ήταν το χρέος που μεγάλωσε παντού, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα και την κοινωνική ασφάλιση. Το χρέος έδωσε ώθηση στην ανάπτυξη, όπως ανέφερε, αλλά αυτό δε θα το ξαναδούμε να συμβαίνει τα επόμενα 20-30 χρόνια.
Αναφορικά με την ελληνική κρίση δήλωσε, ότι για την επίλυσή της «εργαζόμαστε πολύ σκληρά στην Ευρώπη, όχι μόνο στη Γερμανία. Η Γερμανία, ως μεγαλύτερη χώρα της Ευρωζώνης έχει μια ειδική ευθύνη, αλλά και οι 18 χώρες προσπαθούν να βρουν μία λύση μαζί με την Ελλάδα. Θα υπάρξει μία ακόμα συνάντηση των υπουργών Οικονομικών στο τέλος της επόμενης εβδομάδας. Είναι δύσκολο, αλλά εργαζόμαστε πολύ σκληρά ώστε να φτάσουμε σε μία λύση».
Σε ερώτηση του δημοσιογράφου για το υψηλό τίμημα που έχει καταβάλει η Ελλάδα για την ευρωπαϊκή βοήθεια, δηλ. την κατάρρευση της οικονομίας και του ΑΕΠ, ο Κλάους Ρέγκλιγκ απάντησε ότι δε συμφωνεί ότι το πρόγραμμα είναι υπεύθυνο για αυτήν την κατάσταση. Η προσαρμογή στην Ελλάδα, πρόσθεσε, ήταν αναπόφευκτη. Στα 10-20 χρόνια προ κρίσης αναπτύσσονταν μείζονες ανισορροπίες στην Ελλάδα όπως μεγάλα ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών, άνοδος του κόστους παραγωγής κατά 40% περισσότερο από την υπόλοιπη ευρωζώνη, μεγάλες απώλειες στην ανταγωνιστικότητα κ.τλ. Τέλος, το 2009 το δημοσιονομικό έλλειμμα έφτασε το 15% του ΑΕΠ, ώστε να προκύψει μια τεράστια ανάγκη προσαρμογής. Δυστυχώς αυτή η πτώση στα εισοδήματα ήταν αναπόφευκτη, συμπλήρωσε.
