Θα μου πείτε γιατί σε αυτή την χρονική περίοδο των ζημιογόνων εταιρειών που διανύουν οι Ελληνικές εταιρείες θέτετε το ερώτημα; Ως θέμα, όμως, έχει τεθεί από τον κύριο DaneDwyer, στα ηλεκτρονικά ΜΜΕ και θεωρώ ότι αξίζει ως ερώτημα να τεθεί και για τις Ελληνικές εταιρείες. Πρώτα, όμως, ας δούμε τα υποστηρικτικά στοιχεία του ερωτήματος. Αφορά μία εταιρεία η οποία προ οδευτικά έχει ζημίες εκ μεταφοράς παρελθουσών χρήσεων. Προβλέπει την επερχόμενη διαχειριστική περίοδο να έχει κέρδη. Τυγχάνει όμως μία Εταιρεία η οποία έχει σημαντικά διαθέσιμα τα συσσώρευσε στις κερδοφόρους χρήσεις της. Και άρα το ερώτημα περί διανομής μερίσματος τίθεται με βάση τα διαθέσιμα μετρητά (κεφάλαια) που η εταιρεία έχει στην διάθεση της.
Οι απόψεις, που προέρχονται από εκπροσώπους διαφορετικών χωρών είναι οι εξής:-
OKurt Hamil, θεωρεί με βεβαιότητα ότι μερίσματα μπορούν να διανεμηθούν και να πληρωθούν αν και η Διοίκηση της εταιρεία θα πρέπει να εξετάσει με προσοχή την αιτιολόγηση της απόφασης της και τον επηρεασμό στην μελλοντική πορεία συνέχιση της εταιρείας. Αιτιολογεί την άποψη τους ότι «καταβάλλοντας ένα μέρισμα στους μετόχους είναι μια καλή διαβεβαίωση της αξίας των μετόχων που έχουν στο χαρτοφυλάκιο τους και μία επιβεβαίωση ότι η εταιρεία θα συνεχίσει μία νέα κερδοφόρα πορεία». Μία άλλη άποψη του φάσματος που εκφράζει είναι «ότι είναι κακή πράξη εταιρικής διαχείρισης επειδή η εταιρεία είναι ζημιογόνα και τα μερίσματα θα αυξήσουν τις ζημίες της τρέχουσας χρήσης» Σαν συμπέρασμα καταλήγει ότι τα ποσά των προς διανομή μερισμάτων θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν πιο αποτελεσματικά για να αυξηθεί ο «πλούτος των μετόχων».
Ο Craig Fishwick, Άγγλος ορκωτός ελεγκτής συνεταίρος εταιρείας ορκωτών ελεγκτών έχει μια σαφέστερη απάντηση η οποία είναι η εξής: «Εάν μιλάμε για μια Εταιρεία του Αγγλικού Εταιρικού Νόμου 2006, που αφορά τις ανώνυμες εταιρείες στην Αγγλία και την Ουαλία, η απόφαση της Διοίκησης μπορεί να θεωρηθεί ως παράνομη διανομή. Η βασική αρχή του Αγγλικού Δικαίου είναι ότι τα μερίσματα δίνονται υπό την προϋπόθεση ότι καλύπτονται οι εκ μεταφοράς ζημίες από τα κέρδη της τρέχουσας περιόδου. Αν όμως η Διοίκηση της εταιρείας επιμένει στην καταβολή μερίσματος θα πρέπει να γνωστοποίηση πλήρως τα στοιχεία της απόφασης της και να αναλάβει τους κινδύνους που πιθανόν να προέλθουν στο ότι έχει αποφασίσει. Δηλαδή συνιστά όπως η ιστορική ζημιογόνα θέση θα πρέπει να αντιστρέφεται πλήρως πριν την απόφαση για την διανομή μερισμάτων. Αυτό δεν σημαίνει ότι το μέρισμα δεν μπορεί να πληρωθεί, πρέπει ακριβώς να έχει τις σωστές γνωστοποιήσεις.» Συμπερασματικά Ο Craig Fishwick τελειώνει την άποψη του ότι η κάθε χώρα έχει τους δικούς της κανονισμούς και αυτοί πρέπει να ληφθούν υπόψη.
Την παραπάνω άποψη συμμερίζεται και ο Brett Marshall ο οποίος όμως κρούει τον «κώδωνα κινδύνου» στους μετόχους, ότι σε περίπτωση πτώχευση της Εταιρείας, οι μέτοχοι καθίστανται υπόχρεοι για οιανδήποτε χρέος προκύψει κατά την πτώχευση. Τελειώνει δε με την άποψη του δηλώνοντας ότι «Τα μέλη της Διοίκησης μπορούν στην πραγματικότητα να είναι σε χειρότερη θέση, εάν θα μπορούσε να αποδειχθεί ότι μια τέτοια δράση (πληρωμής μερισμάτων από το κεφάλαιο ) αντιπροσώπευσε «απερίσκεπτες εμπορικές συναλλαγές».
Ίδιο θέμα εγείρεται και στο βιβλίο του καθηγητή Σακκέλη στο βιβλίο του περί «Συγχωνεύσεων Εταιρειών» ο οποίος δίνει την άποψη ότι ακόμα και εάν μία εταιρεία δεν έχει το απαιτούμενο ρευστό για την καταβολή του προβλεπομένου μερίσματος μπορεί να δανειστεί και να καταβάλει το μέρισμα.
Η άποψη μου είναι ότι είναι μία απερίσκεπτη πράξη εκ μέρους της Διοίκησης μίας Εταιρείας η οποία προτίθεται να καταβάλει από τα διαθέσιμα της μέρισμα σε ζημιογόνες εταιρικές χρήσεις.
Γιάγκος Χαραλάμπους F.C.C.A
Είναι ελεύθερος επαγγελματίας, τεχνικός σύμβουλος της UHYAΞΩΝ Ορκωτοί Ελεγκτές, Πρώην Α’ Αντιπρόεδρος της KPMGκαι της Ελληνικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, Επίτιμο μέλος (fellow) του Συνδέσμου Ορκωτών Λογιστών Αγγλίας (Association of Certified and Corporate Accountants), μέλος του Συνδέσμου Ελεγκτών Λογιστών Κύπρου, συνταξιούχος ΣΕΣΜΑ και μέλος του Δ.Σ του ΤΟΜΔΔΑ.
