από τρία σχολεία της Ελλάδας και της Κύπρου, σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη κατά την τρέχουσα σχολική χρονιά (2013-14), στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού προγράμματος eTwinning.
Στην έρευνα με θέμα: «Πώς επηρέασε και εξακολουθεί να επηρεάζει η οικονομική κρίση το σχολείο μας» συμμετείχαν 566 μαθητές από το Αριστοτέλειο Κολλέγιο Θεσσαλονίκης, από το 4ο ΓΕΛ της Καρδίτσας και από το Λύκειο Σολέας της Κύπρου. Μέσα από τις απαντήσεις τους οι μαθητές φαίνεται να ζουν τα μαθητικά τους χρόνια με προβληματισμό και έγνοιες, ενώ σκέφτονται να εγκαταλείψουν την Ελλάδα μετά το λύκειο ή τις σπουδές τους.
Στην ερώτηση: «Πόσο «καταδικασμένη» αισθάνεστε τη δική σας γενιά, λόγω της οικονομικής κρίσης;» το 57% των μαθητών από το σχολείο της Κύπρου, το 67% από το σχολείο της Θεσσαλονίκης και το 70% από το σχολείο της Καρδίτσας απάντησαν «πολύ» και «πάρα πολύ». Η παιδεία και η υγεία συγκαταλέγονται στους τομείς που έχουν πληγεί «πολύ» και «πάρα πολύ» από την κρίση, σύμφωνα με τις απαντήσεις της πλειονότητας. Οι τομείς της διασκέδασης, των διαπροσωπικών σχέσεων και της οικογένειας έχουν επηρεαστεί «μέτρια» έως «πολύ», όπως απάντησε πάνω από το 50% των νέων. Στην ερώτηση «έχετε εγκαταλείψει κάποια από τα φροντιστήρια που πηγαίνατε πριν;» η απάντηση ήταν αρνητική για το 80% των μαθητών της Καρδίτσας, το 66% των μαθητών του Λυκείου Σολέας και το 54% των μαθητών του Αριστοτελείου Κολλεγίου. Πάντως οι περισσότεροι μαθητές δήλωσαν πως έχουν επηρεαστεί τα μελλοντικά τους σχέδια για σπουδές.
Την ίδια στιγμή, το 34% των ερωτηθέντων του Λυκείου Σολέας εργάζονται (με μερική απασχόληση) για να ενισχύσουν οικονομικά τις οικογένειές τους, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά για το Αριστοτέλειο Κολλέγιο και το 4ο ΓΕΛ Καρδίτσας ανέρχονται σε 18% και 14%. Το 34% των μαθητών του Αριστοτελείου, το 42% του Λυκείου Σολέας και το 38% του 4ου ΓΕΛ Καρδίτσας ανέφεραν πως υπάρχουν άνεργοι στο άμεσο οικογενειακό περιβάλλον.
Το 58% των μαθητών του Αριστοτελείου Κολλεγίου, το 57% των μαθητών του 4ου ΓΕΛ Καρδίτσας και το 46% των μαθητών του Λυκείου Σολέας έχουν σκεφτεί το ενδεχόμενο να μεταναστεύσουν οι ίδιοι ή μέλη της οικογένειάς τους σε μια χώρα με καλύτερη οικονομική ανάπτυξη.
Σχεδόν όλοι οι μαθητές εκφράζουν την πεποίθηση ότι η οικονομική κρίση είναι αποτέλεσμα κακής διαχείρισης των οικονομικών του κράτους.
Στην ερώτηση: «Σε ποιο βαθμό έχουν εμφανιστεί περισσότερα προβλήματα παραβατικότητας και κρούσματα βίας στο σχολείο» οι περισσότεροι μαθητές έκριναν πως έχουν εμφανιστεί «λίγο» έως «καθόλου».
«Το σχολείο μπορεί να βοηθήσει ακόμα περισσότερο τους μαθητές, ώστε να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες που προκύπτουν από την οικονομική κρίση;» Οι περισσότεροι μαθητές δήλωσαν ότι είναι δυνατό να επέμβει και να συμβάλλει στον περιορισμό των προβλημάτων τους, μέσα από κοινωνικές δράσεις, όπως η δημιουργία ταμείου αλληλεγγύης για άπορους μαθητές ή οικογένειες, η συγκέντρωση τροφίμων ή και διανομή συσσιτίων (ή σχολικά είδη) σε οικογένειες που το έχουν ανάγκη. Ταυτόχρονα, συστήνουν τα φροντιστήρια αλληλεγγύης, τη διοργάνωση συζητήσεων, δράσεων και εκδηλώσεων με θέμα την κρίση, αλλά και τη μείωση των τιμών των κυλικείων.
Τέλος, ζητήθηκε από τους μαθητές των σχολείων να απαντήσουν σε ερωτήσεις ελεύθερης ανάπτυξης, όπως για παράδειγμα: «Τι μπορεί να κάνει ένας έφηβος, γενικά, για να επιβιώσει στην οικονομική κρίση». Η νεολαία φαίνεται να πιστεύει πως είναι απαραίτητη η μείωση των εξόδων (αποταμίευση), η αισιόδοξη διάθεση και στάση για εύρεση εργασίας, η μόρφωση σε συνδυασμό με την καλλιέργεια του ήθους, η αποδοχή ή και προσφορά βοήθειας σε κοινωνικούς φορείς καθώς και τεράστια αποθέματα υπομονής.
