Βεβαίως, οι ενεργειακοί όμιλοι κάνουν μακροπρόθεσμους και όχι ευκαιριακούς σχεδιασμούς, αλλά σίγουρα είναι εντελώς διαφορετικό να κάνεις τους προγραμματισμούς σου με το πετρέλαιο πάνω από τα 110 δολάρια από το να τους κάνεις με 80 ανά βαρέλι. Η δε υποχώρηση του ευρώ έναντι του δολαρίου ασφαλώς είναι πολύ μικρή ώστε δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αντίβαρο για τους παραγωγούς πετρελαίου (πάντα το προϊόν πωλείται σε δολάρια). Αυτοί που γνωρίζουν την αγορά λένε ότι ένα καλό crash test μπορεί να είναι ο διαγωνισμός για θαλάσσιες περιοχές της Κροατίας, στο πλαίσιο του οποίου το Ζάγκρεμπ αναμένει την υποβολή προσφορών έως την Δευτέρα 3 Νοεμβρίου. Αν, δηλαδή, είναι σημαντικές οι συμμετοχές ή αν φανεί ότι η πτώση των τιμών βάζει φρένο σε αρκετές εταιρείες. Και έτσι θα πάρουμε πρόγευση και για τους δικούς μας διαγωνισμούς.
Αλήθεια, με τους δικούς μας νέους διαγωνισμούς για τους υδρογονάνθρακες τί γίνεται; Γιατί, όταν μπήκαμε στον Οκτώβριο, η πληροφόρηση έλεγε ότι θα δημοσιευτούν οι προκηρύξεις στην Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από μέρα σε μέρα. Και φτάσαμε αισίως στον Νοέμβριο και δημοσίευση δεν είδαμε. Εκτός εάν το ΥΠΕΚΑ, φρονίμως ποιήσαν, ζήτησε να “παγώσει” κάπως το πράγμα ώστε να μην αρχίσουν να τρέχουν οι προθεσμίες των τριών (για τα χερσαία) και των έξι (για τα θαλάσσια οικόπεδα) μηνών μέσα σε ένα τόσο αρνητικό, λόγω τιμών πετρελαίου, κλίμα. Λέτε;
