Το τελευταίο διάστημα η μία υπόθεση διαδέχεται την άλλη, με πιο πρόσφατη εκείνη της Pizza Fan. Επιχειρήσεις που φέρονται να μην πληρώνουν φόρους και εισφορές, δεκάδες «μπροστινοί» που εμφανίζονται στα χαρτιά ως ιδιοκτήτες και φορτώνονται τα χρέη, την ώρα που οι πραγματικοί επιχειρηματίες, σύμφωνα με τις καταγγελίες, κάνουν τη δουλειά τους και βγάζουν χρήματα. Και πάει λέγοντας…
Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει ένα πολύ απλό ερώτημα: Τελικά, ο επιχειρηματίας που πληρώνει τα πάντα μπορεί να σταθεί στην αγορά;
Αυτός που αποδίδει κανονικά τον ΦΠΑ, πληρώνει ΕΦΚΑ, μισθούς, ενοίκια, ρεύμα, προμηθευτές και δεν αφήνει ούτε ένα ευρώ απλήρωτο στο Δημόσιο, πώς μπορεί να ανταγωνιστεί κάποιον που ενδεχομένως δεν έχει τις ίδιες… ευαισθησίες;
Το ερώτημα έρχεται ξανά στην επικαιρότητα με αφορμή την επιχείρηση της Οικονομικής Αστυνομίας για τις «πειραγμένες» ταμειακές και τις πληροφορίες για φερόμενη απάτη ΦΠΑ ύψους 25 εκατ. ευρώ, στην οποία τα δημοσιεύματα εμπλέκουν την αλυσίδα Pizza Fan.
Προφανώς, η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη και κανείς δεν μπορεί να καταδικάσει εκ των προτέρων πρόσωπα ή επιχειρήσεις. Όμως, η ιστορία ανοίγει μια πολύ μεγαλύτερη κουβέντα.
Πώς γίνεται να υπάρχει υγιής ανταγωνισμός όταν ο ένας πληρώνει τα πάντα και ο άλλος, στην υποθετική περίπτωση που φοροδιαφεύγει, κρατάει στην τσέπη του χρήματα που κανονικά θα έπρεπε να καταλήγουν στο Δημόσιο;
Πάρτε για παράδειγμα δύο πιτσαρίες. Η μία κόβει κανονικά τις αποδείξεις της, αποδίδει τον ΦΠΑ, πληρώνει τους εργαζομένους και τις εισφορές τους και στο τέλος του μήνα μετράει τι της έμεινε.
Η άλλη, ας υποθέσουμε, δεν αποδίδει ένα μέρος των φόρων που εισπράττει. Αυτομάτως έχει περισσότερα χρήματα στο ταμείο. Μπορεί να κάνει μεγαλύτερες προσφορές, να ρίχνει τις τιμές, να ανοίγει νέα καταστήματα και να κυνηγάει μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς.
Και ο πρώτος τι να κάνει; Να πουλάει με ζημιά για να μη χάσει την πελατεία του; Να βάλει λουκέτο; Ή να αρχίσει κι αυτός να ψάχνει τρόπους για να μην πληρώνει;
Στην εστίαση, άλλωστε, ο πόλεμος των τιμών είναι καθημερινός. Προσφορές, εκπτώσεις, δύο πίτσες στην τιμή της μίας και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Βεβαίως, δεν σημαίνει ότι όποιος πουλάει φθηνά παρανομεί. Υπάρχουν επιχειρήσεις που έχουν χαμηλότερο κόστος και δουλεύουν πολύ πιο οργανωμένα από τους ανταγωνιστές τους.
Αν όμως οι χαμηλές τιμές χρηματοδοτούνται, έστω και εν μέρει, από ΦΠΑ που δεν αποδίδεται, τότε το παιχνίδι είναι από την αρχή στημένο εις βάρος εκείνου που λειτουργεί νόμιμα.
Και δεν είναι μόνο αυτό.
Κατά καιρούς βλέπουμε υποθέσεις στην εστίαση με «μπροστινούς», εταιρείες που αλλάζουν χέρια στα χαρτιά, χρέη που μένουν πίσω και πραγματικούς διαχειριστές που, σύμφωνα με τις Αρχές, συνεχίζουν ανενόχλητοι τη δραστηριότητά τους μέσα από άλλα σχήματα.
Η υπόθεση της Pizza Fan θα κριθεί εκεί που πρέπει. Το ερώτημα όμως μένει: Τελικά, για να επιβιώσεις σε μια τέτοια αγορά πρέπει να είσαι καλός επιχειρηματίας ή να ξέρεις πώς να μην πληρώνεις;
===============================================
Αποποίηση Ευθύνης: Το περιεχόμενο και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στο παρόν άρθρο προσφέρονται προς τους επισκέπτες/τριες/χρήστες/τριες του fpress.gr αποκλειστικά και μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς, δεν δύνανται σε καμιά περίπτωση να εκληφθούν ως προτροπή, προσφορά, άποψη, ή σύσταση του fpress.gr για αγορά ή πώληση οποιουδήποτε χρεογράφου και δεν συνθέτουν νομική, φορολογική, λογιστική, ή επενδυτική συμβουλή ή υπηρεσία σχετικά με την αποδοτικότητα ή καταλληλότητα οποιουδήποτε χρεογράφου ή επένδυσης. Κατά συνέπεια, δεν υφίσταται ουδεμία ευθύνη για τυχόν επενδυτικές και λοιπές αποφάσεις που θα ληφθούν με βάση τις πληροφορίες αυτές.
