Μπορεί να αγοράσετε την ίδια κιλοβατώρα με 11,5 λεπτά ή να την πληρώσετε πάνω από 20 και 25 λεπτά. Και η διαφορά δεν βρίσκεται στην κατανάλωση, αλλά στην επιλογή τιμολογίου. Αυτή είναι η μεγάλη παγίδα που κρύβουν τα τιμολόγια ηλεκτρικού ρεύματος του Σεπτεμβρίου, σε μια περίοδο κατά την οποία η διεθνής αγορά φυσικού αερίου έχει πάρει «φωτιά» και η χονδρεμπορική τιμή του ρεύματος κινείται πλέον σε πολύ υψηλότερα επίπεδα.
Η διεθνής τιμή του φυσικού αερίου έχει εκτιναχθεί και βρίσκεται 140% υψηλότερα σε σχέση με τα αντίστοιχα περυσινά επίπεδα, παρασύροντας και τη χονδρεμπορική τιμή ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αύγουστος έκλεισε στα 133,4 ευρώ ανά μεγαβατώρα, ενώ η άνοδος έχει ήδη περάσει στις τιμές λιανικής για τον Σεπτέμβριο.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα για τους καταναλωτές: η εικόνα της αγοράς δεν είναι πλέον αυτή που είχαμε συνηθίσει τους προηγούμενους μήνες.
Ο Σεπτέμβριος μπορεί να μην είναι μήνας υψηλής κατανάλωσης για τα περισσότερα νοικοκυριά, όμως τα σημερινά δεδομένα στις διεθνείς αγορές προειδοποιούν ότι ο φετινός ενεργειακός χειμώνας μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολος. Γι’ αυτό και η επιλογή τιμολογίου αποκτά μεγαλύτερη σημασία από ποτέ.
Η «παγίδα» των πράσινων τιμολογίων
Οι περισσότεροι πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας έχουν ήδη ανακοινώσει τις τιμές τους για τον Σεπτέμβριο και τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα στη Ρυθμιστική Αρχή αποκαλύπτουν μια αγορά με τεράστιες αποκλίσεις από πάροχο σε πάροχο.
Το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι οι μεγάλες αυξήσεις στη χονδρεμπορική αγορά δεν μεταφέρθηκαν στο σύνολό τους στη λιανική. Οι πάροχοι απορρόφησαν ένα μέρος των επιβαρύνσεων, με αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις οι αυξήσεις από μήνα σε μήνα να είναι μικρότερες από το 20%-21%.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλα τα τιμολόγια παραμένουν φθηνά.
Στα πράσινα, δηλαδή στα κυμαινόμενα τιμολόγια, η διαφορά είναι εντυπωσιακή. Υπάρχει πάροχος που για τον Σεπτέμβριο διαθέτει την κιλοβατώρα προς 0,147 ευρώ, ενώ άλλος την τιμολογεί προς 0,297 ευρώ.
Με απλά λόγια, η ίδια κιλοβατώρα μπορεί να κοστίζει περίπου τα διπλάσια χρήματα, ανάλογα με το τιμολόγιο που έχει επιλέξει ο καταναλωτής.
Και εδώ εντοπίζεται η μεγαλύτερη «παγίδα».
Στα πράσινα τιμολόγια παραμένει ένας μεγάλος αριθμός «αδρανών» καταναλωτών: νοικοκυριά που δεν έχουν ασχοληθεί με τις αλλαγές στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, δεν παρακολουθούν τις μηνιαίες τιμές ή απλώς κοιτούν το τελικό ποσό του λογαριασμού χωρίς να εξετάζουν πώς αυτό διαμορφώθηκε.
Η αδράνεια, όμως, μπορεί πλέον να κοστίζει πολύ ακριβά.
Ένας καταναλωτής που παραμένει στο ίδιο πράσινο τιμολόγιο χωρίς να εξετάσει τις εναλλακτικές που προσφέρει σήμερα η αγορά μπορεί να βρεθεί να πληρώνει 20, 25 ή ακόμη και σχεδόν 30 λεπτά την κιλοβατώρα, ενώ την ίδια στιγμή υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές με σημαντικά χαμηλότερη χρέωση.
Η ευκαιρία για «κλείδωμα» στα 11,5 λεπτά
Το δεύτερο στοιχείο που κάνει τον φετινό Σεπτέμβριο διαφορετικό είναι ότι η αγορά προσφέρει σταθερά τιμολόγια με τιμές χαμηλότερες ακόμη και από αρκετά κυμαινόμενα.
Κανονικά, η λογική της αγοράς είναι διαφορετική: η σταθερότητα έχει κόστος. Ο καταναλωτής που επιλέγει ένα σταθερό τιμολόγιο πληρώνει ένα «ασφάλιστρο» προκειμένου να γνωρίζει εκ των προτέρων πόσο θα κοστίζει η κιλοβατώρα του, ενώ όποιος επιλέγει κυμαινόμενο τιμολόγιο αναλαμβάνει το ρίσκο των διακυμάνσεων και, θεωρητικά, ανταμείβεται με χαμηλότερη τιμή.
Αυτή τη στιγμή, όμως, η αγορά έχει ανατρέψει αυτή τη σχέση.
Από τη στιγμή που η ΔΕΗ ανακοίνωσε τις νέες προσφορές της και έδωσε τη δυνατότητα για σταθερό τιμολόγιο διάρκειας ενός έτους με τιμή 11,5 λεπτά ανά κιλοβατώρα, ακολούθησαν αντίστοιχες κινήσεις και από άλλους παρόχους.
Το αποτέλεσμα είναι ότι στην αγορά υπάρχουν πλέον μπλε, δηλαδή σταθερά, τιμολόγια που ξεκινούν από τα 11,5 λεπτά και φτάνουν έως και τα 36 λεπτά ανά κιλοβατώρα.
Η διαφορά είναι τεράστια.
Από τα 11,5 στα 36 λεπτά η χρέωση υπερτριπλασιάζεται.
Αυτό σημαίνει ότι ούτε η επιλογή σταθερού τιμολογίου αρκεί από μόνη της. Χρειάζεται έρευνα αγοράς και σύγκριση των πραγματικών χρεώσεων, γιατί η λέξη «σταθερό» δεν σημαίνει αυτομάτως και «φθηνό».
Από τα 11,5 λεπτά στα 30 λεπτά ο λογαριασμός αλλάζει δραματικά
Οι τιμές που ανακοινώνουν οι πάροχοι αφορούν τη χρέωση προμήθειας. Στον τελικό λογαριασμό προστίθενται οι ρυθμιζόμενες χρεώσεις και οι επιβαρύνσεις για ΔΕΔΔΗΕ, ΑΔΜΗΕ, ΥΚΩ κ.λπ.
Έτσι, η τελική τιμή που θα πληρώσει ο καταναλωτής ανά κιλοβατώρα είναι υψηλότερη από την ονομαστική τιμή προμήθειας.
Με δεδομένες τις τεράστιες αποκλίσεις που υπάρχουν ήδη στην αγορά, δεν θα πρέπει να θεωρείται απίθανο να εμφανιστούν τελικές χρεώσεις λιανικής που θα ξεπερνούν ακόμη και τα 30 λεπτά ανά κιλοβατώρα.
Και τότε η διαφορά δεν θα είναι καθόλου θεωρητική.
Για ένα νοικοκυριό με κατανάλωση 500 kWh τον μήνα, για παράδειγμα, η διαφορά ανάμεσα σε χρέωση 11,5 λεπτών και χρέωση 25 λεπτών στην κιλοβατώρα είναι 67,50 ευρώ μόνο στη χρέωση ενέργειας, πριν από τις υπόλοιπες επιβαρύνσεις.
Γι’ αυτό και ο Σεπτέμβριος στέλνει ένα σαφές μήνυμα στους καταναλωτές:
Μην κοιτάτε μόνο πόσο ήρθε ο τελευταίος λογαριασμός. Κοιτάξτε πόσο πληρώνετε την κιλοβατώρα.
Η αγορά έχει πλέον πολύ μεγάλες αποκλίσεις και η διαφορά ανάμεσα σε έναν καταναλωτή που θα κάνει έρευνα και σε έναν που θα παραμείνει αδρανής μπορεί να είναι δεκάδες ή και εκατοντάδες ευρώ σε ετήσια βάση.
Και το σημαντικότερο: η τιμή των 11,5 λεπτών υπάρχει ήδη στην αγορά. Το ερώτημα είναι αν ο καταναλωτής θα την αναζητήσει ή θα συνεχίσει να πληρώνει πολύ ακριβότερα επειδή απλώς δεν ασχολήθηκε.
Ο Σεπτέμβριος, λοιπόν, μπορεί να μην είναι ο μήνας με τη μεγαλύτερη κατανάλωση ρεύματος. Μπορεί όμως να είναι ο μήνας που θα αποδειχθεί πόσο ακριβά κοστίζει η αδράνεια.
===============================================
Αποποίηση Ευθύνης: Το περιεχόμενο και οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στο παρόν άρθρο προσφέρονται προς τους επισκέπτες/τριες/χρήστες/τριες του fpress.gr αποκλειστικά και μόνο για ενημερωτικούς σκοπούς, δεν δύνανται σε καμιά περίπτωση να εκληφθούν ως προτροπή, προσφορά, άποψη, ή σύσταση του fpress.gr για αγορά ή πώληση οποιουδήποτε χρεογράφου και δεν συνθέτουν νομική, φορολογική, λογιστική, ή επενδυτική συμβουλή ή υπηρεσία σχετικά με την αποδοτικότητα ή καταλληλότητα οποιουδήποτε χρεογράφου ή επένδυσης. Κατά συνέπεια, δεν υφίσταται ουδεμία ευθύνη για τυχόν επενδυτικές και λοιπές αποφάσεις που θα ληφθούν με βάση τις πληροφορίες αυτές.
