Όπως επισημαίνεται, «η χτυπημένη από την κρίση ελληνική οικονομία χρειάζεται επενδύσεις όσο τίποτα άλλο εάν θέλει να αφήσει πίσω της την εξάχρονη ύφεση. Όμως τη χρονιά που πέρασε οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο ελληνικές εταιρείες επένδυσαν μόνο το ισχνό ποσό των 300 εκατ. ευρώ, σε αντίθεση με τα 2,5 δισ. ευρώ της προηγούμενης χρονιάς».
Ωστόσο, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, «ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι ολοένα περισσότερες εταιρείες εγκαταλείπουν τη χώρα. Από την αρχή της ελληνικής οικονομικής κρίσης στα τέλη του 2009 έχουν ήδη μεταφέρει την έδρα τους πολλές μεγάλες επιχειρήσεις», επισημαίνει το δημοσίευμα, αναφέροντας τα παραδείγματα των εταιρειών Coca Cola Hellenic, της χαλυβουργίας Βιοχάλκο και της γαλακτοβιομηχανίας ΦΑΓΕ.
Όπως σημειώνει η εφημερίδα, «αυτές οι μεγάλες εταιρείες προσδοκούσαν αποχωρώντας από την Ελλάδα κυρίως χαμηλότερους φόρους και καλύτερη πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές».
Όπως προσθέτει το δημοσίευμα, «έπειτα από την εκλογική νίκη του αριστερού πολιτικού Αλέξη Τσίπρα γυρνούν όμως ολοένα συχνότερα την πλάτη τους στην Ελλάδα μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Κυρίως το κλείσιμο για διάστημα τριών εβδομάδων των τραπεζών και του χρηματιστηρίου τον Ιούλιο αλλά και η επιβολή ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίων έτρεψαν πολλές εταιρείες σε φυγή».
Ο αρθρογράφος τονίζει ότι «οι αιτίες για την έξοδο είναι ποικίλες» και υπογραμμίζει ιδιαίτερα την υψηλή φορολογία. Όπως επισημαίνει, «την ώρα που η κυβέρνηση Τσίπρα αυξάνει το 2016 τη φορολόγηση των επιχειρήσεων από 26% σε 29%, ο συντελεστής στην Κύπρο ανέρχεται μόλις σε 12,5%. Όμως και η Βουλγαρία και η Αλβανία προσελκύουν (σ.σ. επιχειρήσεις) με χαμηλούς φόρους, ενώ και το επίπεδο των αμοιβών σε αυτές τις δύο χώρες είναι αισθητά χαμηλότερο».
Στο εδώλιο της ελληνικής δικαιοσύνης ο Χάιντς Ρίχτερ
Στη δίκη του γερμανού ιστορικού Χάιντς Ρίχτερ στο Ρέθυμνο αναφέρεται δημοσίευμα της Süddeutsche Zeitung. Ο 76χρονος συγγραφέας του βιβλίου «Επιχείρηση Ερμής» (Operation Merkur, 2011), κατηγορείται με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο, όπως σημειώνει η εφημερίδα του Μονάχου, για «δυσφήμηση και γελοιοποίηση της κρητικής αντίστασης ενάντια στους εθνικοσοσιαλιστές». Όπως υπενθυμίζει η γερμανίδα ανταποκρίτρια της εφημερίδας, «η Κρήτη δέχθηκε το 1941 επίθεση από τη γερμανική Βέρμαχτ, τον Μάιο συμπληρώνονται 75 χρόνια από τη ‘Μάχη της Κρήτης’».
Η αρθρογράφος επισημαίνει ότι στην Κρήτη συντηρείται μέχρι και σήμερα η μνήμη της «ηρωικής» αντίστασης ενάντια στους γερμανούς κατακτητές. Όπως γράφει, «ο Ρίχτερ λέει ότι η αντίσταση (σ.σ των Κρητών) παρουσιάζεται με ‘ρομαντικό τρόπο’, οι φρικαλεότητες των κρητών ανταρτών όμως αφήνονται στο περιθώριο. ‘Ήταν ένας πόλεμος στην πιο άγρια, πρωτόγονη μορφή του’», γράφει ο γερμανός ιστορικός στο βιβλίο του, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι «τραυματίες θανατώθηκαν, νεκροί ατιμάστηκαν».
Όπως επισημαίνει η SZ, ο νέος αντιρατσιστικός νόμος επρόκειτο να στραφεί ιδιαίτερα ενάντια στη δράση της Χρυσής Αυγής. «Τώρα χρησιμοποιείται εναντίον ενός ομότιμου γερμανού καθηγητή -‘κάτι πρωτοφανές’, θεωρεί ο δικηγόρος του. Ο Ρίχτερ πιστεύει ότι: ‘Είμαι απλά ο αποδιοπομπαίος τράγος για τη Μέρκελ, τον Σόιμπλε και όλους τους γερμανούς πολιτικούς που εξαιτίας της σκληρότητάς τους σε δημοσιονομικά ζητήματα έγιναν εξαιρετικά αντιπαθητικοί στην Ελλάδα’». Όπως σημειώνει η εφημερίδα του Μονάχου, στις 7 Ιανουαρίου πρόκειται να συνεχιστεί η δίκη στην Κρήτη ερήμην του Χάιντς Ρίχτερ.
Σαουδική Αραβία και Ιράν διεκδικούν ηγετικό ρόλο
Κυρίαρχη στον γερμανικό τύπο παραμένει πάντως η κλιμάκωση της αντιπαράθεσης μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν με αφορμή την προ ημερών εκτέλεση 47 ανθρώπων από το σουνιτικό καθεστώς του Ριάντ, μεταξύ των οποίων και του γνωστού σιίτη κληρικού Νιμρ αλ Νιμρ.
Όπως επισημαίνει η Badischen Neuesten Nachrichten, «μετά τη Σαουδική Αραβία και το Μπαχρέιν αλλά και το Σουδάν διέκοψαν τις διπλωματικές τους σχέσεις με την Τεχεράνη. Αυτό καθιστά την κατάσταση στην περιοχή της κρίσης ολοένα πιο εκρηκτική. Ήδη σήμερα Σαουδική Αραβία και Ιράν επιδίδονται σε έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων στη Συρία, στην Υεμένη, στο Ιράκ, στον Λίβανο. Ο κίνδυνος ευθείας αναμέτρησης έχει αυξηθεί αισθητά μετά την εκτέλεση του σιίτη κληρικού. (…) Το ζητούμενο για την Τεχεράνη και το Ριάντ δεν είναι τίποτα λιγότερο από τον ηγετικό ρόλο στο Ισλάμ και στον Κόλπο», εκτιμά η εφημερίδα της Καρλσρούης.
Σύμφωνα με την Frankfurter Allgemeine Zeitung, «η προοπτική για έναν συμβιβασμό μεταξύ Ριάντ και Τεχεράνης και για κατευνασμό της αντιπαλότητάς τους είχε βεβαίως ήδη πριν από την εκτέλεση του Νιμρ αλ Νιμρ ασθενές θεμέλιο. Η αντιπαλότητά τους είναι απλώς πολύ βαθιά ριζωμένη», σχολιάζει η εφημερίδα της Φραγκφούρτης, παρατηρώντας ότι οι χώρες της Μέσης Ανατολής επιβεβαιώνουν τη φήμη τους ότι αδυνατεί να συμβιβάσουν τα αντικρουόμενα συμφέροντά τους, ωστόσο, όπως τονίζει το σχόλιο: «Το γεγονός αυτό δεν επιτρέπεται να οδηγήσει τη Δύση στην εγκατάλειψη των προσπαθειών της για εξομάλυνση της κατάστασης».
ΠΗΓΗ: Deutsche Welle
