Να γιατί το στεγαστικό μου δάνειο, θα το πληρώνει και το…παιδί μου

Ας υποθέσουμε ότι έχετε πάρει ένα στεγαστικό δάνειο της τάξεως των 100.000 ευρώ από το Ταμείο Παρακαταθηκών. Η διάρκειά του έχει αρχικώς οριστεί στα 15 χρόνια. Με επιτόκιο της τάξεως του 3%, η δόση βγαίνει στα 696 ευρώ. Όμως ο μισθός σας έχει ήδη υποχωρήσει στα 1160 ευρώ κάτι που σημαίνει ότι η δόση αντιστοιχεί πλέον στο 60% των καθαρών αποδοχών. Με βάση τα λεγόμενα του κυρίου Βενιζέλου, αυτό το ποσοστό πρέπει να μειωθεί στο 30%. Για να γίνει αυτό μέσα από τη διαδικασία της επιμήκυνσης, θα πρέπει η περίοδος να φτάσει στα 40 χρόνια, κάτι που θα ρίξει τη μηνιαία δόση στα 365 ευρώ (και πάλι θα είναι πάνω από 30% αλλά ας το πάρει το ποτάμι). Προκύπτουν λοιπόν δύο ερωτήματα:

• Θα αντέξει βιολογικά ο δανειολήπτης; Με τέτοιες παρατάσεις της τάξεως των 25 ετών, θα φτάσει να αποπληρώνει το δάνειο μέχρι τα 85 του. Και αν δεν το καταφέρει ο ίδιος, θα πρέπει να αναλάβει το βάρος το παιδί του.

• Γνωρίζει ο δανειολήπτης ποια είναι η επιβάρυνση σε τόκους από τέτοια επιμήκυνση στη διάρκεια αποπληρωμής; Δάνειο 100.000 ευρώ με 15ετή περίοδο αποπληρωμής και επιτόκιο 3% απαιτεί την καταβολή 25346 ευρώ σε τόκους μέχρι και τη λήξη του. Αν για το ίδιο ποσό δανείου αυξήσουμε την περίοδο αποπληρωμής στα 40 χρόνια, τότε οι τόκοι εκτοξεύονται στα 75169 ευρώ. Δηλαδή προκύπτει επιβάρυνση 50.000 ευρώ σε διάστημα 25 ετών.

Για να δούμε την οριστική λύση που θα δοθεί για τους δανειολήπτες του Ταμείου Παρακαταθηκών αλλά και την αντίστοιχη που θα προκύψει για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα θα περιμένουμε την έκδοση υπουργικής απόφασης για τους εργαζομένους στο δημόσιο και την κατάθεση τροπολογίας για τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα. Ελπίζουμε στο τελικό κείμενο να αποτυπώνεται μια καλύτερη λύση για τον κόσμο.