Ο κ. Ρήγας σημειώνει ότι στον έναν χρόνο κυβέρνησης της Αριστεράς, η βασικότερη κατάκτηση του ΣΥΡΙΖΑ στη συνείδηση του κόσμου είναι ότι έδωσε έναν πολύ σκληρό, άνισο, πλην όμως έντιμο διαπραγματευτικό αγώνα στο ευρωπαϊκό πεδίο. Αναφέρει ότι έξι μήνες μετά τη συμφωνία η κυβέρνηση έχει σχεδόν ολοκληρώσει την υλοποίηση των δύσκολων αποφάσεων για τις οποίες δεσμεύτηκε και ότι πλέον είναι υποχρέωση των δανειστών να υλοποιήσουν τις δικές τους δεσμεύσεις. Τονίζει δε ότι παραμένει ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ για σημαντικές τομές και μεταρρυθμίσεις, ιδίως στα πεδία που δεν άπτονται της δημοσιονομικής πολιτικής.
Ο γραμματέας της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ αποδίδει τον «ανελέητο πόλεμο συκοφαντίας» και παραπληροφόρησης σε βάρος της κυβέρνησης από την αρχή της ανάληψης της εξουσίας, στη σφοδρή ενόχληση συγκεκριμένων συμφερόντων εντός κι εκτός Ελλάδος. Χαρακτηρίζει «αναμενόμενα απογοητευτική» τη στάση της ΝΔ μετά και την πρόσφατη αλλαγή ηγεσίας της, αναφέροντας ότι ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να είναι νέος πρόεδρος της ΝΔ, «δεν είναι όμως ούτε καινούργιος, ούτε άγνωστος στην πολιτική ζωή της χώρας, και τα πεπραγμένα του ήδη τις πρώτες δέκα ημέρες δεν μας προϊδεάζουν για κάποια αλλαγή».
Για την ασφαλιστική μεταρρύθμιση αναφέρει ότι αποσκοπεί στη θέσπιση ενός ενιαίου πλέγματος κοινωνικής προστασίας προνοιακών και ασφαλιστικών εισφορών, με επίκεντρο το καθολικό, δημόσιο, αναδιανεμητικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, προσθέτοντας ότι το υπουργείο έχει δείξει την πρόθεσή του να προβεί σε διορθωτικές αλλαγές επί του σχεδίου. Με αφορμή το ασφαλιστικό και το αγροτικό, τονίζει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει και επιδιώκει το διάλογο με όλες τις κοινωνικές τάξεις». «Όσοι συμμετείχαν στο έγκλημα που συνετελέσθη στη χώρα μας», συνεχίζει, «επιδιώκουν να μην προχωρήσει η κοινωνική και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας».
Για το κόμμα, υπογραμμίζει πως το στοίχημα είναι ένα συνέδριο διεύρυνσης, ανασυγκρότησης και ενίσχυσης των δεσμών του ΣΥΡΙΖΑ με την κοινωνία. Στόχος, τονίζει, είναι να καταδειχτεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ριζοσπαστικό σύγχρονο κόμμα της Αριστεράς, ανοικτό, δημοκρατικό, παράδειγμα συλλογικού αριστερού ήθους, που δεν κλείνεται στον εαυτό του, αλλά μαζικοποιείται, επιχειρώντας να εκφράσει ακόμη πιο αποτελεσματικά τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. «Όποιος και όποια αισθάνεται ότι τον αφορά η υπόθεση της διαμόρφωσης του ΣΥΡΙΖΑ ως το μεγάλο δημοκρατικό, αριστερό κόμμα των λαϊκών αναγκών και ταυτόχρονα της λειτουργίας του ως παράδειγμα για την Αριστερά του 21ου αιώνα είναι καλοδεχούμενος, αναγκαίος και χρήσιμος», σημειώνει.
