Χιλιάδες εργαζόμενοι έχουν παραιτηθεί από το NHS το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Βρετανίας
για να προστατεύσουν την ψυχική τους υγεία, αφού η μεγάλη ένταση στη δουλειά τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με πολλές εφημερίες, ασφυκτικό εξοπλισμό, κίνδυνο μόλυνση και μετάδοσης του κορονοϊού στην οικογένειά τους, τους εξάντλησαν.
«Ήδη από το τέλος του δεύτερου κύματος είχα εφιάλτες, κρίσεις πανικού, αϋπνία, απότομες διακυμάνσεις στη διάθεσή μου. Η προσωπική μου ζωή είχε καταρρεύσει. Σκεφτόμουν την αυτοκτονία», διηγείται ο Ζοάν Πονς Λαπλάνα, πρώην νοσηλευτής στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) της Βρετανίας, ο οποίος έζησε όλη την περίοδο του κορονοϊού δουλεύοντας.
Ο 46χρονος Καταλανός ζει εδώ και είκοσι χρόνια κοντά στο Σέφιλντ, στη βόρεια Αγγλία, και ήδη είχε περάσει ένα burn out πριν την πανδημία της COVID-19. Η μεγάλη ένταση στη δουλειά του στη διάρκεια των κυμάτων της επιδημίας τον ώθησε, όπως και χιλιάδες άλλους εργαζόμενους στο NHS, να παραιτηθεί για να προστατεύσει την ψυχική του υγεία.
Πιο συγκεκριμένα, περίπου 33.000 είναι οι υγειονομικοί του NHS που παραιτήθηκαν από τον Ιούλιο ως τον Σεπτέμβριο του 2021, εκ των οποίων οι 7.000 αναζητούσαν καλύτερη ισορροπία στη ζωή τους, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία. Μάλιστα, ο συγκεκριμένος αριθμός είναι σχεδόν διπλάσιος σε σχέση με το τελευταίο τρίμηνο του 2019, λίγο πριν το ξέσπασμα της υγειονομικής κρίσης.
«Είδα έναν ασθενή στην ηλικία μου να αποχαιρετά μέσω ενός τάμπλετ την κόρη του που είχε την ίδια ηλικία με τη δική μου. Λίγα λεπτά αργότερα πέθανε. Άρχισα να ονειρεύομαι τα μάτια του ασθενή. Η ψυχολόγος μου διέγνωσε μετατραυματικό στρες», θυμάται ο 46χρονος, που αποχώρησε μια μέρα την ώρα της σύσκεψης του προσωπικού και δεν επέστρεψε ποτέ.
Πλέον, εργάζεται σε ένα πρόγραμμα εύρεσης εργασίας σε άτομα με αναπηρίες ή που προέρχονται από υποβαθμισμένες περιοχές.
Πολλές εφημερίες
«Σιγά σιγά επηρεάζουν την ποιότητα της ζωής σου, τη διαθεσιμότητά σου απέναντι στην οικογένειά σου. Αρχίζεις να νιώθεις το burn out, να εργάζεσαι λιγότερο αποδοτικά», εξηγεί ο Ακσάι Ακουλουάρ, εκπρόσωπος της Ένωσης Γιατρών Βρετανίας, ο οποίος καταγγέλλει τις πολλές εφημερίες.
Ο ίδιος δεν έχει ακόμη παραιτηθεί από τη θέση του χειρουργού στην ανατολική Αγγλία, αλλά σκέφτεται να πάει να εργαστεί αλλού. Είτε στη Νέα Ζηλανδία ή την Αυστραλία όπου οι μισθοί είναι καλύτεροι ή στη γενέτειρά του, την Ινδία.
Σύμφωνα με έρευνα του συνδικάτου Unison, περισσότερα από τα δύο τρίτα των υγειονομικών υπέστησαν burn out στη διάρκεια της πανδημίας και περισσότεροι από τους μισούς εργάστηκαν περισσότερες από τις ώρες που προβλέπουν τα συμβόλαιά τους. Αποτέλεσμα: περισσότεροι από τους μισούς αναζητούν άλλη εργασία.
Η Σάρα Γκόρτον, υπεύθυνη του Unison υπογραμμίζει για την κατάσταση ότι «από το NHS έλειπαν ήδη πριν τον κορονοϊό περίπου 100.000 άνθρωποι», έπειτα από μια δεκαετία λιτότητας. «Η πανδημία αύξησε την πίεση στους υγειονομικούς και πολλοί από αυτούς δεν αντέχουν άλλο».
Η εξάπλωση της μετάλλαξης Όμικρον επιδείνωσε την έλλειψη προσωπικού, με τη βρετανική κυβέρνηση να προχωρά στην ενίσχυση των νοσοκομείων και των ασθενοφόρων με εκατοντάδες στρατιωτικούς.
«Αισθανόμουν ότι με αντιμετώπιζαν σαν έναν νούμερο»
Ο Μπιλ Πάλμερ, του Nuffiled Trust, αποκαλύπτει ότι η τάση των παραιτήσεων παρουσιάζει αύξηση από το 2016, αλλά διακόπηκε στη διάρκεια του πρώτου έτους της πανδημίας: «Οι άνθρωποι ένιωθαν υποχρεωμένοι να κάνουν υπομονή και ήταν πιο δύσκολο να βρουν δουλειά αλλού».
Επισημαίνει ότι εδώ και έξι μήνες οι παραιτήσεις αυξάνονται. Κάποιοι επικαλούνται την υποχρέωση που έχουν οι εργαζόμενοι σε οίκους ευγηρίας ή κάποια άλλα ιδρύματα να εμβολιαστούν κατά της covid-19, όμως πολλοί αναφέρονται στην πίεση που υφίστανται στις υποστελεχωμένες υπηρεσίες και στο αίσθημα ότι δεν τους εκτιμούν.
Ο Άλεξ νοσηλευτής σε ψυχιατρικό νοσοκομείο είδε το φόρτο εργασίας του να αυξάνεται κατά 25% στη διάρκεια της πανδημίας. «Αισθανόμουν ότι με αντιμετώπιζαν σαν έναν νούμερο. Άρχισα να νιώθω αποκαρδιωμένος», εξηγεί.
Αποφάσισε να παραιτηθεί και πλέον εργάζεται για μια οργάνωση που βοηθά θύματα της σύγχρονης δουλείας και της ενδοοικογενειακής βίας.
Στα παραϊατρικά επαγγέλματα που δεν απαιτούν τόσα πολλά προσόντα, ο χαμηλός μισθός αποτελεί ακόμη έναν λόγο αποχώρησης, την ώρα μάλιστα που άλλοι τομείς αυξάνουν τους μισθούς.
Το Brexit έχει περιπλέξει τα δεδομένα, διότι είναι πιο δύσκολο να αντικαθίστανται όσοι παραιτούνται από το NHS, όπου εργάζονται πολλοί αλλοδαποί, εξαιτίας των πιο περίπλοκων και κοστοβόρων διαδικασιών για τους μετανάστες.
Όποιος κι αν είναι ο λόγος, οι παραιτήσεις επιδεινώνουν την παροχή υπηρεσιών υγείας στη Βρετανία, οι οποίες έχουν επιβαρυνθεί ιδιαίτερα από την πανδημία με αριθμό ρεκόρ ασθενών να αναμένουν για να υποβληθούν σε θεραπεία, γεγονός που μειώνει τις πιθανότητες επιβίωσης σε περίπτωση ατυχήματος ή σοβαρής ασθένειας.
