Εντός των επόμενων ημερών, οι δημόσιοι υπάλληλοι θα παραλάβουν από την υπηρεσία τους μια επιστολή η οποία θα τους δίνει δύο επιλογές:
Α. Να αποδεχτούν το γεγονός ότι η μηνιαία δόση θα εξακολουθήσει να υπερβαίνει το 30% του μισθού τους. Η αποδοχή γίνεται με την υπογραφή της σχετικής εξουσιοδότησης προς την υπηρεσία
Β. Να μην αποδεχτούν το γεγονός και να ζητήσουν η μηνιαία δόση να προσαρμοστεί άμεσα στο 30%.
Ας υποθέσουμε ότι ο δημόσιος υπάλληλος επιλέγει το «κουτί Β». Τι γίνεται με τα υπόλοιπα χρήματα; Ένα παράδειγμα: Δημόσιος υπάλληλος έχει μισθό 1000 ευρώ και η δόση του δανείου του είναι 500 ευρώ. Η υπηρεσία παρακρατούσε μέχρι σήμερα το 500άρικο και άφηνε στον υπάλληλο να ζήσει με τα υπόλοιπα. Τι θα γίνεται από εδώ και στο εξής; Η υπηρεσία θα παρακρατεί όχι περισσότερα από 300 ευρώ. Όμως ο δημόσιος υπάλληλος θα εξακολουθήσει να χρωστάει 500 ευρώ. Η διαφορά των 200 ευρώ δεν διαγράφεται. Απλώς συσσωρεύεται ως πρόσθετο χρέος. Αφού λοιπόν περάσουν έξι μήνες και συσσωρευτεί μια οφειλή της τάξεως των 1200 ευρώ (200 ευρώ επί έξι μήνες), ο δανειολήπτης θα πρέπει να βρει τα χρήματα και να τα καταθέσει σε τραπεζικό λογαριασμό του ΤΠΔ.
Και αν δεν τα έχει; Τότε, απαντά η απόφαση του ΤΠΔ, θα πρέπει να υπαχθεί σε μια από τις δύο ρυθμίσεις που προτείνει το ΤΠΔ. Η πρώτη πρόταση έχει να κάνει με την επιμήκυνση του δανείου ακόμη και στα 40 χρόνια και η δεύτερη πρόταση με την καταβολή ενός μέρους της μηνιαίας δόσης. Σε αυτές τις περιπτώσεις βέβαια, ο δημόσιος υπάλληλος, ναι μεν θα διευκολύνεται ταμειακά, αλλά θα φορτώνεται με τόκους.
