Είναι μια προσωρινή λύση, η περίοδος χάριτος αλλά μπορεί να δώσει στον δανειολήπτη ένα χρονικό παράθυρο για να βελτιώσει την οικονομική του κατάσταση. Άλλωστε, ο χρόνος πιέζει. Υπό το βάρος των οικονομικών προβλημάτων, οι 14 στους 100 δεν μπορούν πλέον να εξυπηρετούν ούτε το στεγαστικό τους δάνειο όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας. Υπάρχει και άλλη λύση. Η επιμήκυνση της διάρκειας του δανείου. Όμως σε αυτή την περίπτωση, οι τόκοι με τους οποίους θα επιβαρυνθεί ο δανειολήπτης ανέρχονται σε πολλές χιλιάδες ευρώ.
Η περίοδος χάριτος διακρίνεται σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη κατηγορία αφορά την περίοδο κατά την οποία ο δανειολήπτης πληρώνει μόνο τόκους. Η δόση μειώνεται αισθητά. Η δεύτερη κατηγορία, είναι η περίοδος χάριτος κατά την οποία ο δανειολήπτης δεν πληρώνει τίποτα. Η δεύτερη λύση διευκολύνει περισσότερο αλλά είναι και ακριβότερη. Το παράδειγμα λύνει τις απορίες:
Ένα δάνειο 100.000 ευρώ έχει διάρκεια αποπληρωμής 20 χρόνια και τοκίζεται αυτή τη στιγμή με επιτόκιο 3%. Η δόση του διαμορφώνεται στα 560 ευρώ ενώ αν συνεχίσει να την πληρώνει, μέχρι το τέλος της 20ετίας, θα καταβάλλει σε τόκους συνολικά 34550 ευρώ.
Ο δανειολήπτης δεν μπορεί να πληρώνει αυτή τη δόση και σταθμίζει μια από τις δύο επιλογές που έχει:
1. Να ζητήσει περίοδο χάριτος κατά την οποία θα πληρώνει μόνο τους τόκους. Η περίοδος αυτή, ορίζεται στους 18 μήνες. Η δόση του σε αυτό το διάστημα, μειώνεται από τα 560 ευρώ στα 266 ευρώ. Μόλις όμως περάσει το 18μηνο, η δόση ανεβαίνει στα 593 ευρώ. Οι τόκοι που θα πληρώσει συνολικά μέχρι τη λήξη της 20ετίας, ανεβαίνουν στις 36550 ευρώ.
2. Να ζητήσει περίοδο χάριτος κατά την οποία δεν θα πληρώνει τίποτα επί ένα 18μηνο. Μετά το 18μηνο αυτό, η δόση θα ανέβει στα 622 ευρώ ενώ οι συνολικοί τόκοι ανεβαίνουν ακόμη περισσότερο στις 38.050 ευρώ.
Συμπέρασμα; Η περίοδος χάριτος, προτείνεται σε όσους πιστεύουν ότι κατά τη διάρκειά της, θα μπορέσουν να βάλουν τα οικονομικά τους σε μια τάξη. Αν δεν το καταφέρουν, μπορούν πάντοτε να διαπραγματευτούν με την τράπεζα στο τέλος αυτής της περιόδου για να εκμεταλλευτούν και τη λύση της επιμήκυνσης. Σε κάθε περίπτωση, ένα πράγμα θα πρέπει να αποφεύγεται: η μονομερής αύξηση του επιτοκίου από την πλευρά της τράπεζας.
